 17-05-2008 Ouder-Jeugddag 2008
Zaterdagmiddag rond de klok van 14:00 was de laatste competitiewedstrijd van de dag bijna afgelopen. Met spanning werd gewacht op het eindsignaal van de wedstrijd waarvan bijna iedereen alweer is vergeten wie er op dat moment speelde.
Niet vanwege de slechte betrokkenheid. Neen, integendeel. Het eindsignaal zou tevens het startsignaal zijn voor de Ouder-Jeugd wedstrijden.
De wedstrijden waarover al weken werd gesproken, waar dreigementen over en weer werden geuit. “We maken jullie lekker in!” klonk uit de schorre keeltjes terwijl kamp nog moet komen. En “Weet wat er in het vorige verslag stond! Dit keer NO MERCY!!” klonk het met ferme toon tegen de jeugd. De sfeer zat er weer goed in.
Los daarvan waren er natuurlijk de activiteiten in de kantine. In afwachting van enig sprankje zon, zat het er vandaag niet in. Nee, deze Ouder-Jeugddag is enigszins vochtig verlopen. Alsof vele tranen van jeugdige spelers over het veld druppelden. Tja, zoals de ouders al zeiden, “Geen Genade!”
 Terwijl de ouders druk hun strategie aan het bepalen waren hoe zij dit jaar de bengels eens de wijze les zouden lezen, kon de jeugd zich lekker bezighouden met het maken van eigen geverfde linnen tasjes, wat grabbelen in de grabbelton, diverse prijzen winnen met de tombola, koekhappen, sjoelen, pannenkoeken eten, genoeg dus om te wachten op de zon.
En die kwam maar niet.
Ook de lekkernijen van vorig jaar waren wederom aanwezig. De pita met kip tandoori, broodje bal, saté met pindasaus en niet te vergeten, ons meest commercieel verantwoorde product; broodje Bakkeljauw. Het kost je tenslotte nog drie flesjes drank om de dorst die je na deze lekkernij krijgt, te lessen!
Ondanks het gebrek aan zon, bleef het voor een groot deel droog genoeg om de wedstrijden te spelen. De mini’s deden de aftrap. Vol spanning keken de ouders van de andere jeugdteams hoe de ouders van de mini’s zich standhielden. Waarachtig, nee?! Dat kan toch niet waar zijn? “Wat zijn dit voor beslissingen!” werd er van de kant af geroepen richting de scheidsrechter die zich even geen houding wist te geven tegen dit onterechte commentaar.
 Hoe men het ook probeerde te beďnvloeden, de mini’s hadden de touwtjes in handen. Niets werd aan het toeval overgelaten. Groot tegen klein, ze lopen onder je benen door en voordat de ouders het in de gaten hadden was het al raak.
Zelfs brutale ouders werden gewoon gevloerd door de mini’s. Het was verschrikkelijk om te zien dat de ouders niets meer in konden brengen tegen de mini’s. De toon was gezet na het eindsignaal. Dit zou nog eens een zware dobber kunnen worden.
En zo kwam er een begin aan de strijd tussen de D-jeugd en hun ouders. Gespannen keken de ouders van de C-jeugd en alle coaches en trainers naar deze wedstrijd. Zou het nu eindelijk lukken om die bengels te leren dat er meer is dan behang? Dat je ook onder het veld van teer kunt komen? Dat koste wat het kost, de ouders ditmaal winnen?
 Of zou de zware taak komen te liggen bij de ouders die nog een wedstrijd in het verschiet hadden?
Ook hier was het een grote teleurstelling voor de ouders. De D-tjes hadden kennelijk de D van Drive te pakken, de D van Doorzetten, de D van Duveltjes uit een Doosje. Ook hier moesten de ouders uiteindelijk met penalty’s het onderspit Delven…
Als intermezzo was er nog het raden van het aantal knikkers in de pot. Degene die er het dichtste bij zat, kon de mooie voetbal winnen die er bovenop lag. Tot de verbazing van een ieder was het aantal van 308 wel erg dicht in de buurt van de werkelijke 312. Nog groter was de verbazing dat degene die het gewonnen had ook een bijpassend shirt droeg met de tekst “Ik weet alles”…
Afijn, daar stonden zij dan. De ouders van de C-tjes. Gelukkig bleek na enige woordenschat-test dat er met een C niet zoveel gunstigs te maken valt. Wat voor D-tjes geldt, hoeft niet voor de C-tjes te gelden. Woorden zoals Chaos, Contrentratieverlies, Catastrofaal en Capituleren liggen in dit geval meer in het voordeel van de ouders.
 Om maar met Concentratieverlies te beginnen, de ouders waren ietwat gespannen in afwachting van het openingsdoelpunt. Op het moment dat de bal in handen was van de C-tjes, ging de keeper van de C-tjes ervan uit dat het wel een poosje zou duren voordat het weer tijd was om te keepen. Tja, ze hadden er niet op gerekend dat juist hun eigen coach de bal op slinkse wijze wist te onderscheppen om vervolgens in alle stilte de bal 40 meter verder te werpen zonder dat de keeper het in de gaten had.
De ouders konden het dan ook niet laten om hun uitingen met enig volume te verkondigen “KILL KILL KILL”
Tja, zo zie je maar. De frustratie zat er kennelijk al een lange tijd. Maar om een totale ondergang te voorkomen, was het toch wel fijn dat halverwege de wedstrijd de coach enigszins wroeging kreeg en besloot om zijn C-tjes te gaan helpen. Uiteraard gepaard met kreten zoals “overloper”.
De C-tjes verloren dan wel, maar toch nog met de eer van een aantal tegendoelpunten die zij overigens wel zelf hebben gemaakt.
Naar aanleiding van vorig jaar en de daarbij gepaarde kosten aan Korrelatie en Slachtofferhulp, is voor de laatste wedstrijd uit veiligheid bewust gekozen voor coaches, trainers en een enkele ouder versus B-mix. Dit om het mogelijke verlies voor B-mix om te kunnen zetten in een sociaal vangnet wat zich dan lekker tijdens het kampweekend kan afspelen. Laat ze daar maar lekker uithuilen, afreageren en weer opladen voor de zomervakantie.
Tja, de “schattigheidsfactor” is er een beetje van af hč? Kleine poesjes worden groot en dan zijn ze niet meer schattig. Dan willen wij als coaches & trainers je gerust bij de staart pakken.
Jullie zitten net in de doelgroep waarin je te oud bent om meelij te kweken en te jong bent om krachtig genoeg je punten binnen te halen. Zoals het in het Amerikaans-Engels zo lekker klinkt: “Growing up aint easy..”
Maar, toegegeven, de B-mix heeft (de jongens weliswaar iets meer dan de meiden) er voor geknokt.
Vlak voordat het bijna echt een waterpolo wedstrijd begon te worden, was er een einde gekomen aan een wederom gezellige dag.
Dankzij onze sponsors en de vele vrijwilligers die zich hebben ingezet voor de kantinedienst, de overheerlijke lekkernijen, de prijzen van de tombola en de organisatie van de gehele dag, is het weer een spetterende (ook letterlijk) Ouder-Jeugddag geworden.
Tip voor volgend jaar: Wie bestelt de zon? En de foto's kun je hier bekijken.
De Roda Reporter.
|