 28-06-2008 Verslag Kamp 2008
Vrijdag 27 juni
Enigszins verlaat vertrokken we vanaf het parkeerterrein met goede moed richting het kamphuis in Austerlitz. Als laatst vertrokkene om nog wat sight-seeing te doen en wellicht her en der nog een leuke opname te kunnen maken ter aanvulling van een beginnend succesvol kampweekend.
Zo’n 3 kilometer voor het bereiken van de eindbestemming ging de telefoon. Ik zag dat het de moeder van Lisa was. Tja, en als zo’n gesprek begint met “Niet schrikken, maar…” dan is de rest wel duidelijk. En daar trof ik ze dan ook aan.
De ouders, Lisa zelf, Vera en Marella in goede staat verkerend, echter wel met flinke schrik in het lijf.
 Een onvoorstelbaar verhaal. Je haalt een grote kraanwagen in met banden van wel 2 meter diameter en op het moment dat je hem inhaalt krijgt deze vervolgens een klapband.
Je moet je voorstellen, een band met 60 ton kraanwagen erboven op en meer dan 10 bar aan luchtdruk in de band.
De schade die je hier ziet is dus “slechts” de luchtdruk en een stuk rubber van de band wat werd afgevuurd op de auto.
Uiteindelijk is iedereen weer veilig aangekomen op kamp. Vera en Lisa echter, zijn dusdanig geschrokken dat ze zich liever in huiselijke omgeving wilde bevinden. Logisch. Daarbij heeft Vera ook nog pijn in haar hals waarvoor ze waarschijnlijk langs een dokter of ziekenhuis zal zijn gegaan.
Marella is ondertussen weer helemaal onder de kids en is goed van de schrik bekomen.
Tja, waar ga je dan verder… Zo krijg je als reporter ineens een ander vakgebied voor ogen en moet je toch weer omschakelen naar hetgeen je voor kwam. Plezier en het vastleggen daarvan.
Getuige de videoclip, waarin je kunt zien dat de stilte relatief gebonden is aan de lokatie (bij u stil, bij ons niet) was het dan ook weer een ouderwetse eerste kampnacht waarin er weer prima geslapen werd door sommigen en merendeel uiteraard het nachtleven van dichtbij wilden meemaken.
En met enige moeite is iedereen weer opgestaan. We beginnen de dag rustig. En voor Bas weten we nu HET medicijn om hem rustig te houden (dat wil zeggen minder springen maar de klep blijft herrie produceren) door gewoon een boomstam over zijn voet te rollen.
Nou, dat is dan de tussenstand:
- Bas: gewond aan voet
- Robin: gewond aan knie
- Erik: Hernia, heeft Robin driekwart van de speurtocht van anderhalf uur op zijn rug gedragen
- Vera: Shock en pijn haar nek (hopelijk valt het mee!!)
- Lisa: Shock
- Marella: Shock
Een goed begin is het halve werk. Maar we hebben toch veel plezier en gaan vandaag een drukke dag tegemoet!
Zaterdag 28 juni
 Na een nachtelijk avontuur, waarbij de gemiddelde slaaptijd voor de lijders al ruim het dubbele was ten opzichte van vorig jaar, was het tijd voor een waking up training. Een Thai-Box training van kamplijder Ruben wel te verstaan! En voor de ouders die uit geloofsovertuiging tegen geweld zijn, schrik niet... De voorbereiding en warming up van zo'n training is dermate intensief dat het niet eens tot "vechten" komt. Wat vooral opviel is de inzet van de meiden. Daar waar merendeel van de jongens alleen maar bezig was om elkaar met stootkussen en al door de zaal te jagen, waren de dames erg geconcentreerd bezig met de techniek.
 In de middag werd een spelparcours gevolgd waar de samengestelde teams tegen elkaar moesten strijden. Met als hoogtepunt het zeepveld waar men handbalwedstrijden ging spelen. Een glad en nat spectakel waarbij het weer uitermate gunstig was.
 Na een hapje eten (patat, sla, appelmoes en een stuiterbal gehakt) werd het tijd voor de bonte avond. Eerst een bingo, gevolgd door de playbackshow, de vlaflip show en afsluitend met de karaokeshow. En show was er genoeg. Met veel pijn en moeite hebben we 4 kamplijders gevonden die bereid waren de aftrap te nemen in de playbackshow. Voor zover bekend, zijn alle uitvoeringen op video gezet en zullen dan ook op de DVD verschijnen.
Na een succesvolle playbackshow werd het moment aangegrepen om nog even alle lij/eiders en team-captains in het zonnetje te zetten voor alle genomen moeite van het afgelopen seizoen. Ook het moment waarop Sandra aankondigde dat zij zal stoppen als voorzitter van de Jeugdcommissie, naast ook de andere commissieleden.
 Een nieuw team zal het overnemen. Jeroen zal als nieuwe voorzitter samen met Juhi, Rosita en Sander de Jeugdcommissie bemannen.
Wij wensen Jeroen sterkte...
Bij het nachtelijk uur werd nog een speurtocht gedaan naar flitsers. Nee, niet langs de weg een flitspaal zoeken en definitief uitschakelen, maar slechts 3 mensen die in het bos verstopt zijn zien te vinden. De spelregels zijn simpel. De flitser heeft een zaklamp, de groep die op zoek gaat heeft geen zaklamp. En ik kan uit ervaring vertellen, het was donker! Vreselijk donker. Je ziet bijna niets, je voelt elke tak tegen je hoofd, elke kuil aan je voet en met een beetje pech het idee dat er vreselijke spinnen over je lopen nadat je minstens een kilo spinnenweb op je gezicht voelt.
Gelukkig zijn we tegenwoordig iets beter uitgerust met technologische hoogstandjes dan vroeger. En dan valt het wel op hoeveel licht de schermpjes van mobiele telefoons kunnen geven.
Na enkele uren was bijna iedereen in bed. Het was eindelijk rustig. Te rustig ja... En dat bleek wel, want het was weer tijd voor de tandpasta en scheerschuim. Ontgroening volgens de één, payback volgens de ander. En aangezien je als lijder daar toch weinig invloed op hebt, kun je het niet tegenhouden. Dus dan maar reguleren... Een enkeling is bespaard gebleven en diegenen weten wie ze er dankbaar voor moeten zijn.
 Voor sommige kamplijders was het ook een ontgroening. Kids zijn leuk, op een afstandje ja... Als ze van een ander zijn wellicht... Voor een uurtje misschien. Afijn, we hebben in ieder geval weer een paar kandidaten gevonden die prima kunnen fungeren als kamplijder, na een zwaar trainingsweekend "How to be on top of things".
Zondag 29 juni
Een beetje duf en suf vooruitstarend zaten we aan het ontbijt. Tijd om op te ruimen en schoonmaken geblazen. Bij sommigen kon je ook wel spreken van puinruimen. Maar alles werd weer tiptop opgeleverd. Spullen inpakken en vervolgens zou de groep zich splitsen. Alle mini's, D en C gingen naar de speeltuin met botsauto's, draaimolen en meer terwijl de overgebleven groep een volleybaltoernooi ging houden op het grasveld. Nog even de benen strekken voordat we weer terug naar huis gaan.
 Nog een laatste lunch waarbij alle restanten die nog waren overgebleven, werden gebruikt. We gooien niets weg, dus heerlijk dat broodje kip-kerrie met wijngum en ander snoepgoed. Ik spreek uit ervaring, heb er slechts 3 op.
We zijn weer thuis. En reken er maar op, aan het begin van volgend seizoen zal de DVD gereed zijn waarin je alles nogmaals kan beleven. Tot die tijd zal wellicht zo af en toe een tipje van de sluier gelicht worden.
Dus ondanks het feit dat het seizoen is afgelopen, betekent dat nog niet dat het op de website anderhalve maand stil is. Kijk dus met enige regelmaat en wie weet, staat er een klein stukje film op het web...
En ja... Zie ze zitten, er compleet doorheen. Daar doe je het toch voor? Zo krijg je ze stil... Enjoy the Silence.
De Roda Reporter
O ja, voordat het dadelijk voorgoed van de homepage is verdwenen:
|