 31-01-2010 B-Boys: Trainingsweekend zwaar (voor de trainers)
 Afgelopen weekend van 30-31 januari, hadden de B-Boys een trainingsweekend met een gecombineerd uitje. We noemen het dan wel trainingsweekend maar de 2-daagse training van de vorige keer, werd nu ingeruild voor een gedeeltelijk socializing & fun-party. Te beginnen met het fun-gedeelte, een uurtje bowlen.
Iets waarbij Roy en coach E.R.I.K. tot de schrikbarende conclusie kwamen dat de vermelde worp en het aantal behaalde kilometers per uur niet meer werd geteld als je te hard gooide. Kennelijk waren de snelheidsmeters niet in staat dit nog te meten. Roy, ik heb het uitgerekend en kom op 48 kilometer per uur uit. Die 50 km/uur had ik dan toch erg goed geschat!
En voor het sociale deel, ontkom je er niet aan om de ouders erbij te betrekken. Want de boys zelf komen niet verder dan wat krijt op de neus, sneeuw- en ijsballen gooien en one-liners herhalen over andere nieuwe kids die eigenlijk buiten hun zichtsveld dienen te zijn op deze leeftijd. We zullen in dit verslag dan ook maar niet verder ingaan op de citaten aangezien we nog meer lezend publiek hebben… Maar ach, coach E.R.I.K. heeft eind jaren tachtig dit soort boys in levende lijve meegemaakt en kan dan ook wel erg lachen om de humor.
 Leuk, een avondje gourmetten in de kantine met ouders en aanhang! Een succes mogen we wel zeggen. De stoppen zijn niet doorgeslagen dankzij wat vooronderzoek en wat haspels en verlengsnoeren. Met zo’n 23 man gourmetten vereist toch wel enige discipline in de tafel dekken. Iets waar de mannen zich uiteraard niet mee wilden bemoeien, anders waren zij natuurlijk de pineut en hadden zij het gedaan. Maar dat geeft niet, we geven gewoon Lorenzo de schuld.
 Nadat we rond een uur of tien redelijk tot overvol waren van de grote hoeveelheid lekkernijen, was het tijd voor wat vertier. Met wat spelactiviteiten werd invulling gegeven aan de resterende avond. Een beetje blindeman spelen en 5 ballen in de kantine zien te vinden op de tast terwijl de rest schreeuwt of je links, rechts of rechtdoor moet lopen.
Alleen was het al erg verdacht aan het worden dat coach E.R.I.K. na tien passen nog steed rechtdoor moest lopen. Moe wellicht, maar daarboven werkte het nog prima om te verwachten dat een koude bries wind nog wat extra’s met zich meebracht. Sneeuw- en ijsballen dus….
Ook hadden we een heuse spelshow met hoger/lager en tegen elkaar op bieden om te kijken wie de meeste eerste divisie clubs kon noemen tot aan de bonusvraag van Roy waar we het hier maar even niet over hebben… Wat een zaadzak-vraag was dat zeg!
Rond de klok van half twaalf was het tijd om de kind-ouder relatie te verbreken en over te gaan tot de harde realiteit waar het weekend uiteindelijk om bedoeld was.
 Nog even beetje chillen, beetje relaxen en weer een beetje chillen, terwijl de bedden werden opgepompt en de slaapplaatsen werden ingericht.
Slapen en in de ochtend vroeg weer op! Veel te doen, dus doe jezelf een plezier en ga slapen!….
De oudere groep B-Boys Etiënne, Fayaaz en Alexander hadden zich om privacy-redenen ietwat gedistantieerd van de groep zodat de “jonkies" lekker konden slapen terwijl de “oude garde” zich wat kon vermaken met leuke clipjes op een mini-tv scherm met lichte vervorming in het beeld.
Arjun heeft geleerd van het vorige weekend waar hij op een matras lag wat nog een hoogte had van ongeveer 3 millimeter, dus nu op een matras van wel 300 millimeter hoog.
Heerlijk, die onvervalste puberende kereltjes, die zo trouw luisteren naar het woord van de coaches. Slapen deden ze als roosjes. Echter niet vanaf het gestelde tijdstip helaas…
Roy bleef wakker, kon niet meer slapen, had last van warmtestuwingen. Het raam moest open. De temperatuur welke door onze supergoede CV-installatie werd afgegeven (hoog rendement en capabel tot het leveren van warmte in de gehele kantine tot ongeveer 30 graden, oftewel bejaardenbehaaglijk) werd hem toch echt teveel. Dan maar wakker blijven en vier bakken koffie in de ochtend zoals hij zei. Maar uiteindelijk was ook hij in slaap gevallen rond 03:30 uur.
Coach R.O.S.I.T.A., die de taak als beveiliger van het pand op zich nam, lag tegen de open haard. Zo werden Patrick en Sjoerd weer gerust gesteld. “Nee, Sinterklaas komt niet stiekem binnen om jullie te ontvoeren naar Spanje.” Al werd het later die nacht wel een wens op het aankomende verlanglijstje van beide coaches…
Maar onze lieve schat, het (b)engeltje van het team “Lorenzo” begon zich toch echt anders te gedragen dan eerdere samenscholingsactiviteiten. Een niet te stuiten energiestoot vol pesterijen en aanstekelijk gedrag voerden deze nacht de boventoon. Coach E.R.I.K. had zich tussen het grut gevestigd om de orde te handhaven. Blijkbaar niet een van zijn sterkste punten. Ook al had hij vier nachten op een rij gemiddeld maar 4 uur geslapen, kon hij het eigenlijk ook niet laten om een beetje mee te doen in de pesterijen en jonge jongens lol.
Met de wedstrijd wie het hardst een scheet kon nabootsen, leek Robin te winnen. Maar in de strijd wie in 5 seconden iedereen stil en onder de dekens kreeg, was coach E.R.I.K. met zijn nucleaire explosie toch echt de absolute winnaar. Robin dacht waarachtig de “mushroom” van de A-bom te hebben zien verschijnen door de slaapzak heen.
Maar zelfs dreigen met meer gasexplosies, bleek niet meer effectief genoeg om de boel in slaap te krijgen.
Carlo was eigenlijk al een langere tijd moe en begon zowaar assertief te worden in een wat meer agressieve vorm. Uiteindelijk is hij in het halletje gaan liggen om zijn broodnodige uurtjes slaap te pakken. Lorenzo is erbij gaan liggen en miraculeus werkte dit. Ook hij was binnen no-time weer een lief slapend (b)engeltje.
Laten we het zo zeggen, als coach R.O.S.I.T.A. na een ieders naam wel genoemd te hebben op straffende toon, ook ineens “Erik!” schreeuwt, dan schrik je toch wel.. De rest ook en dankzij die moederlijk klinkend tuchtigende toon, waren de meesten toch rond 03:00 uur gaan slapen.
 Waar coach E.R.I.K. eigenlijk al bang voor was, gebeurde. Het was 06:45 uur. Over een kwartier moeten we er uit. Na overleg met coach R.O.S.I.T.A. bleek echter dat we onszelf geen plezier deden en de boys ook niet. Terstond is het schema aangepast en hebben we alles een uur opgeschoven.
Rond de klok van acht uur, werd Sjoerd wakker gemaakt door een lieve aai over zijn bol. Zo schattig als hij wakker wordt, een gaapje, een rekje en een brede lach op het gezicht. Hoe tegenstellend kan zijn gedrag soms zijn. Puberty sucks, we know Sjoerd. Been there, Did it, Done that…
Iedereen was uiteindelijk rond 08:05 uur wel wakker. Alhoewel,… Iedereen? Een blokkade voor de toiletten zorgde nog voor een uitdaging. Carlo en Lorenzo waren niet meer in staat om hun biologische klok te volgen. Dus in tegenstelling tot het liefdevol wakker maken van de een, werd het hardhandig met de ander. Een bekertje water doet wonderen ouders! En je hebt absoluut maar een paar druppeltjes nodig. Dus geen waterballet en natte matrassen, maar wel weer springlevende kids!
Half negen aan het ontbijt en rond kwart over negen tijd om te beginnen met de ochtendexercitie. Maar gezien het tijdstip waarop we weer terug moeten zijn, was de beoogde doelstelling al op voorhand niet meer haalbaar. Heen en terug van het Kralingse bos was niet meer mogelijk. Maar gelukkig zitten we niet ver van het park achter Prinsenland welke pardoes werd bestempeld als uitwijklocatie.
En wat voor een locatie! Lekker in trainingspak, in de vriezende kou even op temperatuur komen. De pirouette berg drie maal oplopen en er vervolgens met zijn allen gezamenlijk ervan af. En zo hebben we het hele park bewandeld en de boys even “uitgelaten”.
De boys konden even helemaal los. En hoe los en vrolijk ze die ochtend zijn geweest was met foto niet vast te leggen. Merendeel staat wel op video.
Echter, deze beelden komen voorlopig nog niet vrij. Ze zijn onderdeel voor,.. jawel...
B-Boys – Part III coming soon...
Wel is er hier een videoverslag te vinden!
Maar wel alvast de foto’s die je hier terug kunt vinden!
Wij vonden het in ieder geval een zeer geslaagd (maar ook vermoeiend) weekend! Tijd om even bij te slapen!
R.O.S.I.T.A. & E.R.I.K.
|