 30-05-2010 Ouderjeugddag 2010
Afgelopen zaterdag 29 mei was het weer tijd voor ons jaarlijkse ritueel; de ouderjeugddag.
De dag waarop ouders zich altijd verheugen om hun teder- en zorgzaamheid voor hun eigen kroost even een aantal uur aan hun voorbij te laten gaan.
De dag waarop het liefst de meestal zwakke enkeltjes worden vastgegrepen om de koters met hun hers… Afijn, laten we het hier maar bij houden. De sfeer moge hier duidelijk mee uitgebeeld zijn.
Maar nog voordat de Kids & Parents lijnrecht tegenover elkaar mochten staan, waren er eerst nog twee wedstrijden te spelen.
De C-mix speelde tegen SAVOSA, waarvan u hier het verslag kunt lezen.
 En de Jongens B mochten hun best doen tegen Ventura als officiële afscheidswedstrijd voor coach E.R.I.K. Dat verslag kunt u hier lezen!
Jan Baijens kwam vandaag ook nog gezellig met zijn vrouw polshoogte nemen om te kijken hoe alle vrijwilligers weer hun uiterste best hebben gedaan deze dag tot een succes te bestempelen. Met nog wat tips en aanwijzingen richting ondermeer de EHBO-ers, dat het niet gewenst is om via wat voor autoriteit meldingen binnen te krijgen dat iemand geleden heeft. Of ver onder het teerveld stoppen of gewoon voorzichtig zijn met elkaar.
 In de keuken was het ondertussen een drukte van hier tot en met.. de keuken dus. De frituur stond al direct bij de wedstrijden weer eens gezellig te pruttelen wat mede zorgde voor een leuke $ in de omzet. Onze patatboer Lucas was vandaag dan ook benoemd tot mister Friet.
De wedstrijden tussen ouders en jeugd verliepen redelijk goed. Dat wil zeggen, er is bijna geen pleister aan te pas gekomen. En bijna geen is één ja… Jammer voor de EHBO-ers, maar het werd inderdaad geen spektakel waarbij de klemmen en kompressen nodig waren. Dan maar weer wachten op een volgende oefening…
 Nadat de wedstrijden waren afgelopen, was het tijd voor een kleine 4-kamp. Altijd weer gezellig even de benen strekken en op andere gekke manieren een parcours aflopen. De duo-loopbroek, stapels kratten en ditmaal ook de drilpudding. En dat was allerminst een succes te noemen.
We zullen het u uitleggen. Coach Erik liep de gehele dag met een blessure die van kwaad tot erger werd zodat hij op een gegeven moment na diverse pijnstillers alleen nog maar kon hinken of een loopsnelheid kon halen van 5 kilometer per dag… Gelukkig heeft hij nog wel de wedstrijden mee kunnen spelen, maar daarna was het wel klaar met hem.
Toch verdenken we hem ervan dat het een rookgordijn was. Wellicht dat als hij tranen zou krijgen bij de afscheidspeech, dat hij zich kon verschuilen achter lichamelijke pijntjes.
 Afijn, we wijken af… Erik stond dus in de keuken lekker bezig met gehaktbrood te maken, totdat Annelies (moeder van Florianne) ineens binnen kwam zetten met deze “make-up”.
U kunt zich wel voorstellen dat een EHBO-er dan ineens op scherp staat. Op dat moment was Erik zijn pijn in zijn voet meteen kwijt, maar ook de delen die lekker bruin waren geworden tijdens het zonnige Tornado-toernooi. Wit uitgeslagen dus. Gelukkig was het een kleine seconde waarna hij zich realiseerde dat het om een goed uitgesmeerde drilpudding op het gezicht ging.
Aan het eind van de 4-kamp begon het erg te regenen. Met dank aan de weergoden dat zij hun plasje zolang wilden ophouden! Dat kwam dan er goed uit, niemand die nog buiten stond. Met dank aan de Speechgoden, die ervoor zorgden dat de aandacht even gevestigd was aan het woord in plaats van de activiteiten.
Mooie woorden werden geuit richting de vrijwilligers, de nodige presentjes werden heen en weer geschoven en de mensen zaten maar te wachten. Waar blijft die ene speech dan?
“Wij willen tranen zien!” werd er ergens vanuit een hoek zachtjes gefluisterd.
En daar kwam het dan, de speech van coach E.R.I.K. als afscheid van zijn zo geliefde B-jeugd waar hij met enkelen al sinds 2006 een behoorlijke band heeft opgebouwd. Nu is hij meestal een man van weinig w.. euh, laten we het erop houden dat hij graag een ieder duidelijk maakt hoe lang een speech duurt. Na het eerste vel verscheen er ineens een meter lange rol papier met de rest van deze speech.
Dat werd met gemengde gevoelens opgevat, want een enkeling liet dat wel blijken door een knorrende maag.
Rosita en Erik werden door diverse mensen bedankt, ze bedankten elkaar en ze kregen iets heel erg bijzonders als cadeau van de Jongens B. Iets waar ze absoluut erg trots op zijn. En wie zag het? Toen coach E.R.I.K. zijn trofee in ontvangst nam? Ja! Tranen in de ogen! Hij had ineens weer pijn in zijn voet!
Wat ook nog tot verrassing kwam, was de zak snoep die Lorenzo namens zijn moeder Inge cadeau gaf aan teamgenoot Robin. Dit om het feit dat Robin stopt met handballen wegens problemen met de voeten die voorlopig nog niet voorbij zijn. Ook zijn zusje en vrouw van De Coach , werden nog even in het zonnetje gezet.
Alexander wilde ook nog even wat zeggen namens het team en dat deed hij twee keer. Een keer om de coaches te bedanken en… Een keer om die nieuw over te komen WannaBees te bedanken om al een keer meegespeeld en getraind te hebben. Onze oppas heeft zich weer bewezen. Zo zie je maar. Een beter team als dit kun je jezelf niet wensen!
 Na dit alles was het toch echt tijd om de hongerige maagjes te vullen met een overvloed aan lekkernijen. Van gehaktbrood tot aan overheerlijke saté, pasta salades en hartige taart.
Deze ouderjeugddag was dan ook heel erg geslaagd!
Okee, de ouders hebben dan wel niet kunnen winnen van de jeugd, maar er zijn al voldoende verzoekjes terechtgekomen bij de kampcommissie om volgende week op gepaste wijze wraak te nemen tijdens kamp!
De reporter
En met dank aan Rob Thomas, Lucas ten Cate en een ieder voor de foto's!
Ow ja!! Er zijn ook video-opnames gemaakt. Die combineren we waarschijnlijk met de
kamp-DVD, reden temeer om ergens in september lekker knus te gaan kijken met zijn allen!
|