 28-06-2010 Meiden, bedankt voor alles en tot ziens!
Afgelopen zaterdag de 26ste was het dan zover. Een etentje met het hele team, bowlen bij Atoll en daarna voor de liefhebbers feesten totdat het weer licht word. En jawel, een minder moment, er namen er ook 2 afscheid. Maegan die zal zich volgend seizoen vol op school gaan richten en zodra dat allemaal goed zit komt ze lekker weer handballen.
Ondergetekende, die in het laatste verslag al kenbaar gemaakt dat het de laatste wedstrijd was geweest van mij als coach voorlopig van deze meiden.
Alles toch al besproken? Jazeker, maar ik wil jullie een leuke sfeer impressie van deze superavond en nacht niet onthouden.
Wat is de meest gebruikte smoes bij te laat komen? Ik heb op het internet een beetje zitten kijken naar smoezen, maar ik kan geen top 10 vinden. Welke er zeker in moet staan is: ik ben te laat want de brug staat open.
Dat was ook het geval. Nadat, ik zal geen namen noemen, maar een meisje met blond haar, op een rode scooter die ook al deel uitmaakte van de te laatkomers richting kamp 2010, er eindelijk was, kwam ook Maegan langswippen bij de kantine. Yvette die was al verzekerd van een plekje bij mij in de auto en met zijn vieren gingen we Latoya ophalen thuis, want die moest tot 19.15 werken.
 Nadat ze eindelijk 3 sokken bij elkaar had gevonden en we dus hutje-bij-mutje met z’n 5-en in de auto zaten konden we richting de Kuip. Latoya kwam, net in de auto zittend, met haar masterlijke opmerking dat dit toch wel veel beter was dan in zo’n “drukke” metro en tram te zitten waar de overige meiden het mee moesten doen. U raad het al: Latoya zat naast mij voorin.
We zouden op tijd komen, okee, misschien 5 minuten later dan de afgesproken 20 uur. Totdat we opeens moesten afremmen vlak voor de Brienenoordbrug! Jawel, de brug ging open. 28 graden, geen zuchtje wind en wij dus uit de auto.
45 minuten en een toeterconcert, waarin Latoya goed maat wist te houden, later waren we vlak voor sluitingstijd van de keuken gearriveerd op bestemming.
Na een heerlijk beergerecht en talloze gesprekken verder was het tijd voor de afscheidscadeautjes. Maegan werd verrast met een superleuke verjaardagskalender en een über-vrolijke zingende kaart!
De meiden kregen van mij een herinneringsfotolijstje met hele leuke foto’s en oude foto’s die ik vooral heel leuk vond. En eindelijk een teamfoto voor in de kantine!
Mijn cadeau’s heb ik al vol trots laten zien aan familieleden en die gaat morgen ook gewoon mee naar mijn werk om hem daar te laten bewonderen.
 Dat cadeau, waarbij de tranen in mijn ogen schoten (en gelukkig niet alleen in die van mij) was een fotoboek met superveel gezellige foto’s van uitjes en van wedstrijden met daar voorin enorm lieve persoonlijke teksten van de meiden. Na dit cadeau kreeg ik ook nog een superleuke mok overhandigt met een teamfoto van de meiden.
Na dit sentimentele gedoe was het tijd om onze gooi technieken te tonen op de bowlingbaan bij Atoll. Helaas bleek al snel duidelijk dat Kristina in de ene groep en Kimberley in de andere groep beter bij elkaar in een team konden zitten, want dan hadden ze nog een beetje strijd gehad. De anderen 9, waaronder het grote bowlingtalent (kijk maar naar het JB filmpje) ikzelf kwamen er niet aan te pas.
De tweede ronde die we helaas niet meer af konden maken werd bij de ene groep gewonnen door Maaike en bij de andere groep denk ik Latoya, maar dat kan ook zijn omdat ze me lievelingetje is.
Na nog een overheerlijke zoete cocktail werd het racen naar de stad. De trams reden niet meer, dus ik haalde mijn bordje taxi uit de achterbak en bracht de meiden in 2 ritten richting stad.
Ook hier hebben de meiden nog een ontzettend leuke nacht gehad. Zo leuk dat de 6 die zouden blijven slapen in de kantine in de vroege ochtenduurtjes weer terug keerden op het thuishonk.
Meiden, ik blijf het zeggen. Maar nu echt voor de laatste keer. Ik heb genoten, niet alleen van gisteravond, maar van elke minuut dat er getraind werd, van de vele teamuitjes, van jullie enthousiasme en van jullie persoonlijkheden.
Zoals BENNY “BEER” NEYMAN ooit zei:
Het was leuk, bedankt en tot ziens!
Roos
|