19-02-2011 B-Boys: DE Smaak te pakken
Koste wat het kost, de reporter wilde deze wedstrijd niet missen! Onze B-Boys zouden vandaag spelen tegen DES die naar alle waarschijnlijkheid kampioen zullen worden. En DES kon zich vandaag zelfs verzekeren van dat kampioenschap. Daar waar onze boys bijna 3 jaar op rij de eeuwige tweede plek weten te bemachtigen, zou het vandaag daar niets aan afdoen. Echter tweede worden kan met een nasmaak, het kan ook heel erg zoet smaken!
De reporter stapte in de auto en reed naar Papendrecht. Volautomatisch op basis van zijn trouwe GPS. Maar waarom duurde het zo lang voordat hij zijn route kreeg? Ondertussen richting de A15 afslag Gorinchem/Nijmegen begon zich de pijlen te vormen richting de Donck. Nog 5 minuten en dan begint de wedstrijd… Het moet hier in de buurt zijn?! “Wacht op GPS signaal”. Zonnestorm in het heelal en een plaatselijke storm in de auto....
De wedstrijd was ondertussen al begonnen, maar de reporter was slecht in staat zijn woede onder controle te houden. “De volgende keer gewoon weer ouderwets met de route op papier dan maar!”
En daar was de gemiste kans… Openingsdoelpunt van Carlo gemist... De treffers van Etiënne en Roy volgden, waarna de reporter eindelijk binnenstapte op het moment dat de stand 4-5 stond.
De zaal vol met DES supporters, vlaggen over de gehele zaal gehangen en een spannende sfeer. Eenmaal de trap op gegaan was duidelijk dat DES het naar 5-5 heeft gebracht. Onze eigen aanhang was voldoende aanwezig om het team te steunen in deze spannende wedstrijd.
Ilias was een stuk zekerder dan de vorige wedstrijd en bracht met zijn bal vanuit de hoek tot 5-6. De bijna onhoudbare onderhandse schoten van de linker opbouw van DES bracht het weer tot 6-6. Over en weer doelpunten, maar met mate. Geen twintigers en dertigers in de eindstand, dat was wel duidelijk gezien de aard van de wedstrijd.
Etiënne heeft vandaag lopen bikkelen. Hij was fors in de verdediging, soms tot het randje maar daarmee behoorlijk effectief. En met zijn 5 punten vandaag dus een enorm nuttige speler!
Patrick kreeg de bal met een stuit van Sjoerd messcherp aangespeeld zodat hij een lekkere aanloop langs de cirkel kon nemen en af kon ronden.
De laatste 10 minuten van de eerste helft was een warrig slot met over en weer doelpunten en wat zenuwachtig spel. Carlo was erg gefocust en wist de stand naar 7-9 te brengen. Na de 8-9 door DES, was in de laatste seconden een naar onze mening onterechte strafworp gegeven. Maar wat gebeurt er meestal met onterecht verkregen strafworpen? Juist, ze gaan mis of worden gehouden. Als een beest stond Alexander vandaag te keepen. Alsof er een kampioenschap op het spel stond. Ja, klopt, maar wel voor DES, niet voor ons.
RUST!....
Even de tijd om weer op adem te komen. Nooit geweten dat adrenaline zo’n “gierende hartkleppen effect” kon opleveren. Ineens wist de reporter redenen te verzinnen waarom je op een bepaalde leeftijd geen coach meer moet zijn, tenzij je medisch gekeurd bent.
Ondertussen waren we ons aan het afvragen waar DES voor stond. Door Eenheid Sterk? Of iets anders? Supporters van DES moesten het antwoord schuldig blijven, alhoewel dat voor Roda ook geldt. Terwijl er voor de afkorting van Roda “Recht Op Doel Af” werd genoemd, vond de reporter zijn "Rigoureus Of DESastreus Aanvallen" ook wel een aardige…
[EDIT] Door Eendracht Sterk[/EDIT] We zullen het niet meer vergeten!
De boys betraden het veld weer. De tweede helft begon. Aan het begin was al duidelijk dat de gehele sfeer in de zaal het team parten zou gaan spelen. In hoeverre ben je op deze leeftijd in staat om te gaan met deze psychologische druk langs de kant? In hoeverre is het een gezonde spanning en wanneer slaat dit over tot ongezonde spanning?
Ook de reporter maakte zich schuldig met duidelijke uitspraken richting het veld en dan met name naar de spelleider die een hell-of-a-job had om dit in goede banen te blijven houden. Later nog even gesproken met de beste knul, die gelukkig goed in staat is dit te relativeren. Scheidsrechter zijn is een vak apart en je moet het maar durven!
Lorenzo (Stolkie) was zeker een Stolker (Stalker) vandaag, want ondanks zijn opzichtig omarmende verdedigingstactieken (klemmen volgens het spelregelboek volgens het uitstekend klassiek visueel voorbeeld) viel dit kennelijk niet op. Eigenlijk kun je daar direct een gele kaart voor krijgen. Iets wat je dus snel moet afleren!
Ook De Coach was aanwezig en fluisterde de reporter in zijn oren “Zeg hem dat ie de tegenstander niet mag omarmen en knuffelen! Dan is het meteen afgeleerd als die zich dat realiseert!”.
Wellicht dat jullie ouders nu ineens begrijpen waarom de reporter zo af en toe ineens van links naar rechts verschoof op dezelfde bank… Schizo..iets
Met wat doelpunten over en weer, was het ondertussen 10-12, het moment waar Carlo twee minuten kreeg. Een keerpunt in de wedstrijd. Want binnen die twee minuten sloeg het om in een 15-12 achterstand.
Iedereen was dus eigenlijk wel op een of andere manier gegrepen door de spanning van de wedstrijd. Daarentegen was het spel onderling wel fel en hard, maar laag en gemeen bleef ver weg. Als iemand ondersteboven werd gelopen, kwamen toch nog de vriendelijke gebaren tussen de spelers terwijl het publiek duidelijk andere signalen lieten horen.
Met veel pijn en moeite, al proberende de rust te bewaren wat bijna onmogelijk leek, kwam Roda richting de 16-14 met weer een ouderwets mooi sprongschot en laag van Roy. Hierdoor begon het team weer hoop te krijgen.
Jochem kreeg een bijna kans en wilde toch wat graag die bal met een poeier het doel ingooien, en dat was hem absoluut gegund geweest. Maar marsmannetjes bestaan niet, zo ook niet Jochem met de kracht van Roy. Maar ook Jochem heeft zich goed staande kunnen houden in deze wedstrijd!
Vado had een mooie kans, ware het niet dat die vervelende lijn weer verplaatst was voor zijn gevoel. Pff! Cirkel! Jammer, maar je taak van verdedigen nam je serieus en vervulde die B-waardig!
De druk vanaf de tribune sloeg in op Lorenzo’s mentale kracht doordat hij een hoop commentaar ontving toen hij per ongeluk iemand van DES liet vallen. Maar die zou zijn moment van “payback” nog krijgen. Enkele minuten na deze drukkende werking van sommigen uit het publiek, ging hij in de break, kon de bal net niet te pakken krijgen en zoals we gewend zijn van Lorenzo, weet hij op één of andere manier altijd de keeper te verrassen met een tikje tegen de bal, die pardoes over de keeper heen ging en daarmee dus de stand tot 16-15 bracht.
De wijzende en victorieuze houding van Lorenzo richting het publiek van DES was dan wel niet “handig”, maar gevoelsmatig is het een ander verhaal. Als coach zou de reporter je ook tot bedaren manen, maar in het publiek staande kon hij stilletjes wel even in zijn handen wrijven. Maar, Rosita is met recht een top-coach, want Lorenzo mocht toch even afkoelen langs de kant.
En dan komt het,… Die laatste paar zo belangrijke minuten waar Roda keer op keer een probleem mee heeft.
 De reporter heeft Bas zien nagelbijten, althans het leek erop. Jaromir zat op de bank stilletjes in één of andere houding wat niet richting Mekka ging, maar dat er iets aan iemand werd gevraagd was duidelijk. Rosita was op de geijkte momenten stil. En dan weer niet!
Carlo maakt 16-16, het wordt 17-16 en nog twee minuten te gaan. Patrick komt vanaf de rechterhoek en scoort zijn tweede doelpunt in deze wedstrijd. 17-17. Een HEEL BELANGRIJK doelpunt! Want Patrick is, laten we zeggen, rustig in het veld. Niet zo beïnvloedbaar door druk van buitenaf, zijn ouders die dit zouden kunnen bevestigen. Maar anderzijds weet ie precies hoe hij iemand kan narren/zieken/any other applyable youth-slang… Wat sommigen uit het team zouden kunnen bevestigen. En zie hier, de bruikbaarheid hiervan!
Balverlies door DES met nog 20 seconden te gaan. Absolute zenuwen op de tribune!
Carlo en Sjoerd hadden iets afgesproken, rust tot het LAATSTE moment! En toen startte Carlo in, kreeg de bal van Sjoerd en…
De adrenaline was tot een dusdanig gehalte gestegen dat de reporter alles in slow motion zag afspelen…
S..J..O..E..R..D.. 2.. C..A..R..L..O.. … … … G..O..A..L….!...!..!..!..!
Met nog vier seconden te gaan, was het wel duidelijk… 17-18 eindstand.
Onze B-Boys hebben een fantastische wedstrijd gespeeld en zichzelf hersteld na een fors potje incasseren van spanning en emotie. En dat is eigenlijk niet met één, maar met tien doelpunten verschil winnen in het mentale deel van de match!
Lof voor alle spelers van DES en Roda die zo’n mooie spannende, felle, harde en toch sportieve pot handbal lieten zien! Onder luid gejuich en hard applaus voor beide teams, werd onderling nog even vriendelijk en sportief gegroet en bedankt.
B-Boys: DE Smaak te pakken dus, de zoete overwinning op de aankomende kampioen. Ten opzichte van vorige jaren, is dat tweede worden met een heel ander smaakje!
B-Boys: De Afterparty
Zo stonden de ouders weer in de kantine. En op één of andere manier was nog steeds te voelen via trillingen dat ieders hart nog moeite had met het weer op normaal tempo te komen.
Thom, die normaliter nooit opspringt en uit zijn dak gaat, kwam tot bezinning opdat het hem overkwam. Rob, waarbij je zelfs zijn grijze haren donkerder zag worden door de overmatige bloeddoorvoer. De glinsterende ogen van Erik, wat direct werd gezien door Sylvia, die stamelde naar Kees: “Mag ik? Mag ik? Mag ik?”
En bij hoge uitzondering mocht Erik het verslag schrijven. Evenzogoed, al had de reporter geen toestemming gekregen, dan had Kees waarschijnlijk om wat voor reden dan ook dit weekend niet in staat geweest om te schrijven…
Onze Bengels kwamen één voor één binnengestrompeld. Sommigen waren duidelijk moe. De adrenaline had al hun energie weggezogen. Als waardige helden ontvingen ze een ferme handdruk van een trouwe fan. Al zou je ze gewoon plat willen knuffelen door deze gigantische prestatie die geleverd is.
Een team met best wel uitersten, Jochem als jongste, Alexander als oudste, krachtige spelers, spelers die net komen kijken, een mooi zooitje Bengels op één hoop. Maar wat zo opvallend is, is de acceptatie onderling.
Daarom zal de reporter de laatste zin van zijn rock-song voor het Jubileum maar verklappen.
Ik ben zo trots, ik ben een fan, van de B-Boys!
FOTO'S!
[extra toevoeging]
Het feit dat er iets geciteerd wordt in de verslagen van D.E.S. '72 is geheel met toestemming!
Dit maakt het ten eerste voor de schrijver leuk en het dient de handbalsport in het algemeen!
|