08-01-2012 B-Boys: Geslaagde eerste match van 2012!
Wat zijn nu eigenlijk de rotste periodes voor jeugdtrainers/coaches? Inderdaad… Begin september, begin januari en begin maart. Want dat zijn de periodes waar vakantiestemming, luiigheid en vadsigheid toeslaan.
Zeker die eerste training op 2 januari was wel even wennen. Elke beweging die ze maakten en elke bal die ze naar elkaar overspeelden was een winstpunt. Je kon tenslotte de oliebollen zowat uit hun keeltjes plukken.
En ook dit nieuwe jaar zouden we meteen vroeg aan de wedstrijd beginnen. Een voorsprong als je training hebt gehad in die week, want de meeste teams hebben niet getraind. Zo ook HVOS niet, waar we vandaag tegen mochten strijden.
Een bekende tegenstander. De Coach heeft wat vriendjes op Hyves, waarvan eentje nog bij de Jongens B van HVOS. Tja, ook al ben je Roda-coach in hart en nieren, uiteraard gaan we Armando dan wel effe een handje schudden! “Je hebt je teamgenoten toch wel verteld dat je wil winnen he!”, waarop de groep HVOS met grote ogen mij aankeek wie ik dan wel niet was om zo amicaal met hun teamgenoot om te gaan.
Hij is wel niet de grootste van het team, voorlopig heb je er mooi eentje gescoord. Eentje hé! Meer dan genoeg :P
Om een lang verhaal kort te maken (poging eigenlijk compleet nutteloos met mijn schrijfstijl, omdat ik… oh...). We hebben de Boys duidelijk de instructie gegeven fors te verdedigen. Op je qui-viven zijn, oftewel goed opletten en alert blijven! Meteen de beuk erin en meer van dat soort termen.
Nu had De Coach weer een nieuwe rol tape gekocht om pijntjes te voorkomen. Bleek dat er intussen vier man afgeplakt konden worden… Pinken, pols en een niet te stoppen bloeding. Voor dat laatste werd het aanbod tot dichtbranden met een sigaar afgeslagen door Stolkie. Watje… Neem eens een voorbeeld aan Jordi…!
Met een aftastende eerste helft werd de tussenstand 10-5. Maar we waren nog lang niet bij de gewenste eindstreep voor vandaag. En die werd ruim voldoende behaald in de tweede helft!
Een over het algemeen lekker lopende pot, waarin druk zetten soms wat onder de gewenste norm was, maar ja.. Zet een stevig team tegenover onze Boys en dan moeten ze wel en doen ze het ook veelvuldig. Vandaag was het dan ook een behoorlijke prestatie dat ze toch behoorlijk wat met druk speelden terwijl het heel aantrekkelijk was om te freewheelen.
26-13 werd uiteindelijk de eindstand.
Jordi zat vandaag redelijk heet gebakerd langs de kant met zijn 2e graads brandwonden. Dit getuigt van heuse teamspirit wat we bij eerdere geblesseerde spelers ook al mee hebben gemaakt! We waren zeer gecharmeerd van je aanwezigheid en dat je het team kwam steunen bij ons op de bank!
Wessel heeft na een blessure veel speeltijd gehad in deze wedstrijd. Met een paar trainingen vooraf, was het voor hem maar al te duidelijk. Het meest leer je in de wedstrijd. Nog een hoop te doen, maar stap voor stap komen we er wel! Verdedigen gaat al lekker. Nog een aantal punten waarop we je gaan bijsturen in de volgende trainingen en dan kunnen we door met het volgende onderdeel, instarten en ook zelf afronden!
Robin mocht ook na een blessure weer eens proeven of het zou gaan. Je liep de wedstrijd lekker mee, geen last van je voet… Nee… Alleen de pink is nog steeds een beetje pijnlijk en werd vandaag wederom pijnlijker dan gewenst. Verdient wat aandacht dus. Voorts heb je het zelf wel in de gaten… Immer wieder je eigen kans gemist. Geeft niet, geduld. Het komt!
Patrick had het vandaag wel gehad met dat eeuwig druk zetten vanaf de hoek. “Tijd voor mijn eigen kansen!” dacht hij. En terecht! De eerste met een mooie instartende beweging, maar ook nog eens eentje door gewoon te kijken naar de keeper die niet goed oplette. Droog, hard en niet eens de moeite genomen om een stap extra te zetten, uiterst scherp in de verre hoek!
Vado heeft nog een hoop te leren, en ook weer niet. Lekker dubbelzinnig. Wat moet je leren: als je het opzoekt, zitten ze aan je. Wat je niet hoeft te leren: al is de opening zo klein als het oog van de naald, je blijft gaan totdat er gefloten wordt door de scheidsrechter. En intussen ben je naast een “vervelende” verdediger ook al een “vervelende” cirkelspeler aan het worden. Je begrijpt uiteraard dat je geen “vervelende” teamgenoot hoeft te worden, maar in alle overige gevallen is dat “vervelend” zijn uiterst productief!!
Lorenzo Stolk blijft verbazen. Nee, je doet niet alles goed… Maar veel wel! Je scherpte met sprongschoten dwingt ondertussen wel zijn respect af. Uiteraard zitten ze niet allemaal, maar als ik ze zo tel zit je toch gauw gemiddeld genomen op 70% en stijgende! Nu nog even meer feeling krijgen in je neventaak, de bekende V-loopweg in verdedigen en dan is tante Rosita helemaal happy de pappy met je in de A!
Lorenzo van der Veere blijft verbazen. Nee, ik treed niet in herhaling :P Toch ben je een eigenwijze B-Boy… Die pols heeft echt aandacht nodig knul. Als je binnen een week niet naar de dokter bent geweest, zal Bryan een woensdag-training alleen doen en gaan wij even lekker naar de dokter dondersteen! Het heeft al invloed op je gooien, wellicht helpt dat als stimulans om te gaan. Je blijft een cirkelbeest en een break-out specialist! Maar, ook hier vinden we nog wat plek voor verbetering. Zelfs als je je verdediger niet ziet, leer ook voelen met je rug, dan draai je automatisch de goede kant op! Als je dat truckje ook doorhebt is er geen houden meer aan!
Carlo heeft vandaag naar onze mening wel de meest briljante actie geprobeerd. Het was jammer dat het niet lukte, maar het tekent voor je inzet en je doorzettingsvermogen! Als deze had gezeten had je een staande ovatie gehad en wellicht hadden je coaches even op hun knieën voor je gegaan. Je eigen vliegertje creëren… Hoe verzin je het, hoe krijg je het voor elkaar! Wij vonden hem subliem!!
Jesse speelt nu bijna op elke positie. Opbouw, midden en hoek. Dat noemen we flexibel, en dat ben je. “Mag ik op de hoek?” Ach jee, daar gaan we weer… Messcherp, via de paal en dan net de verkeerde kant op. Maar, Jesse is niet voor één gat te vangen en doet hem doodleuk nog een keer. En wederom zo hard en nu wel via de paal in het doel! Je scoort lekker en ook nog eens indrukwekkend!
Jochem heeft een cadeautje voor kerst gekregen. Schudden op je 14e om te weten of het LEGO is, zal wel niet meer van toepassing zijn. Maar je ouders kunnen het wel schudden bij ons… Dit cadeau had je al VEEL eerder moeten hebben… OMG, wat stond jij te keepen vandaag!! Ineens stond je daar met een uiterst verzekerde blik. Zo’n “pijn tussen je benen” beschermer heeft je goed gedaan! Naast je schitterende reddingen met gestrekte been was het leukste moment wel het volgende:
HVOS kreeg een strafworp mee, waar we eigenlijk hadden verwacht dat de scheidsrechter wel in het voordeel zou doorfluiten. Echter zag hij niet goed dat er gescoord was. Dus in dat geval alsnog de 7-meter worp. Tja, onmiddellijk vertelde ik de coach van HVOS dat het beter voor hen had geweest als er doorgefloten werd voor de score… Want tja,… Als Jochem zo staat te keepen, weten we wel zeker dat je de pingel houdt…! É voilá!
Sjoerd heeft vandaag serieus relaxt in het veld gestaan! Had je het gevoel vandaag? Sjoerd en ik hadden even een klein momentje op de bank. Ik herkende iets van vroeger… Tijdens de wedstrijd schiet hij onzekerder dan tijdens de trainingen. Een kleine blokkade die je in je jonge jaren ervaart (ook als je ouder bent hoor! Het komt en het gaat…) En vandaag leek het erop dat die blokkade wel eens doorbroken zou kunnen worden. Als je schiet, doe je het altijd precies op het moment als wij het gevoel hebben: “Als je wil schieten, moet je het NU doen!” En meestal precies op die in gedachte zijnde “NU” schiet je ook…! Sterkste punt voor jou: Drie maal is scheepsrecht! De derde keer stond je nog verder van het doel, had je nog een aanloop kunnen nemen om harder te schieten, maar toch was de keeper niet goed aan het opletten en scoorde je hem mooi als middenopbouwer!!!
Nu deze blokkade begint te verdwijnen, is het een kwestie van de gedachten “Ik zou wellicht nu wel eens…” om te turnen in “Ik zal hem potverdrie wel eens…!” Ga zo door!
Bryan, ikzelf en het publiek hebben kunnen genieten van een relaxte pot handbal waarbij elk element van het spel wel werd benut. Op naar het verder perfectioneren van jullie aanval en verdediging!
Tot maandag om 19:00 tot 20:30 uur in de Rodaristraat!
Bryan en Erik
|