E2: Drie keer winst op een rij!
Vandaag stond de wedstrijd tegen Saturnus op het programma. Gelukkig bleef het droog en hadden we dankzij Manuela één fijne wissel. Het was even spannend of we wel met z’n zevenen konden starten, omdat de A16 was opgebroken, maar gelukkig was iedereen mooi op tijd!
Het werd een hele leuke en spannende wedstrijd. De teams waren echt aan elkaar gewaagd, waardoor er veel mooi spel te zien was. Iedereen deed supergoed mee, er werd goed overgespeeld en je ziet dat de kids elkaar steeds beter weten te vinden.
En het harde werken betaalde zich uit: we hebben gewonnen met 10-9!
Dat betekent onze derde overwinning op rij. Wat wel grappig is: tot nu toe wist het team altijd te winnen als ik er níet bij was. Maar dat patroon is nu doorbroken, want van de drie keer winst was ik twee keer aanwezig!
Hopelijk zetten we deze trend samen door. Wij zijn ontzettend trots op het team, wat een inzet en wat een plezier in het spel.
Op naar volgende week!
DS3: Effe tussen de weekenden door…
Afgelopen woensdag mochten we spelen tegen Conventus. Er was even een gedoe met op tijd komen want als Feyenoord speelt staat heel Rotterdam in de file…
We begonnen de wedstrijd sterk. De verdediging stond goed en er werden mooie acties ingezet in de aanval. We gingen in het begin heel gelijk op en zijn zelfs begonnen met een voorsprong, alleen helaas bleef het daar niet bij. Maar dat wil niet zeggen dat er niet fantastisch is samengewerkt, want wat kwamen ze moeilijk door de verdediging heen!
Er werd goed uitgestapt en we hielpen elkaar waar dat nodig was. Ook werd er prachtig verdedigd als de tegenstander in de break ging. Er werd goed meegelopen en echt aangepakt!
In de aanval werden er hele mooie acties gemaakt, alleen door de natte bal waren de afrondingen af en toe wat te veel op de keeper.
De rust gingen we in met een 3-7 achterstand. In de rust hebben besproken dat we in de verdediging er voor gingen zorgen dat we hem nog iets meer dicht gingen houden op de cirkel en in de aanval de focus meer moest liggen op het echt afronden in plaats van de bal maar richting doel gooien.
In de tweede helft werden de afspraken zeker uitgevoerd. De verdediging hield de cirkel meer onder controle en de verdediging goed dicht. Ook het teruglopen in de breaks bleef op hetzelfde niveau als de eerste helft! In de aanval werd er meer echt (hard) geschoten. Helaas gingen er alleen niet veel ballen in. Alleen de acties al zouden punten waard moeten zijn.
Helaas hebben we verloren met 5-13, maar we hebben een lekkere wedstrijd gespeeld waarin we echt als team samen hebben gespeeld en we trots mogen zijn op wat we hebben neergezet.
DC1: Groeispurtje
De vorige wedstrijd die de meiden speelde, wonnen ze net met 1 doelpunt verschil. Het konden er meer zijn maar de afronding liet wat te wensen over. Je zag dat ze in de verdediging nog zoekende waren. Dingen zoals goed communiceren en fel en snel aanpakken. Je tegenstanders worden groter (jijzelf ook maar dat heb je niet zo snel door. (Behalve dan die ooms en tantes die je na een tijdje zien en zeggen dat je zo erg gegroeid bent)). Even kijken of wat ze geleerd hadden mee konden nemen naar de volgende wedstrijd.
We moesten spelen tegen Rotterdam Handbal (voorheen Feijenoord). Een groep met NOG grotere meiden en waarvan de helft tweede jaars C zijn. Nu kijk je als coach natuurlijk even in de Handbal app wat je tegenstander heeft gedaan de wedstrijd daarvoor waardoor je ze een beetje kunt inschatten. Hun vorige wedstrijd hadden ze gewonnen met 28-13. Mmmmmm…
Voordat de wedstrijd begon had het nog even heel hard geregend waardoor we op een nat veld kwamen te spelen.
We spraken af dat we in een zo hoog mogelijk tempo willen spelen en de natte gladde bal met korte stukjes naar elkaar overgooien.
Let’s Go!
Beide teams hadden problemen met de gladde bal. Echter omdat Roda er iets beter mee omging konden we een gaatje slaan van 3 doelpunten. Maar de tegenstander kreeg ook meer vat op de bal en pikte ook een doelpunten mee. De meiden merkte wel wanneer je te laat en maar op halve kracht uitstapt en verdedigt je makkelijk gepasseerd wordt. Dit kun je elkaar leren op de training. Volle bak aanvallen en volle bak verdedigen, zo leer je het. Wanneer men wel fel uitstapte en elkaar hielp kwamen zelfs de grootste dames van de tegenstander er niet doorheen. Knap hoor!
De eerste helft eindigde gelijk.
In de tweede helft ging de tegenstander wat offensiever verdedigen. Het tempo ging daardoor helaas wat omlaag waardoor de verdediging van RH meer vat kreeg op Roda.
Het betekent wel dat je meer ruimte krijgt. Maar ja… het werkt net als een deur, als hij open staat moet je er zelf doorheen lopen. Meer bewegen als een team. We kunnen niet te veel op een aantal spelers blijven leunen. De rest zal ook moeten groeien. Meer als een team spelen.
En dat zag je bij vlagen. De hoeken gingen af en toe ins tarten. Een mooie give and go. Een snelle uitworp van de keeper waardoor een doelpunt gezet werd enz..
En het belangrijkste: lol. Elkaar motiveren. Heel, heel belangrijk
We verloren met twee doelpunten verschil. Maar we hadden ook kunnen winnen.
Het team groeit en dat zie je al na twee wedstrijden. Ik heb zin de volgende wedstrijd
Coach
HC1: Alle neuzen dezelfde kant op
De grootste les om een eenheid te vormen als team, is als eerste alle neuzen dezelfde kant op. En dat is meer dan alleen maar “ja” antwoorden op de vraag “willen we winnen?”.
Ietsje minder grappig doen langs de kant op de bank en je teamgenoten hun aandacht wegnemen van de wedstrijd, iets meer bemoedigend naar elkaar reageren in plaats van de minder positieve variant, en daarnaast dan ook nog alles leren en toepassen rondom het nieuwe type spel wat je moet spelen.
Da’s best wel veel en je kunt ook niet verwachten dat je dit eventjes leert in een paar weken. En ook niet in een paar maanden. Dit is het proces waar elke D-speler tegenaan loopt zodra je gaat spelen in de C-leeftijd.
Met Gemini hadden we een sportieve en snelle tegenstander die na de wedstrijd al meteen open stond voor een oefenwedstrijd indien nodig. Want, gegeven, onze groep werd als zeer sportief ervaren.
De 12 tegen 29 was een beetje te danken aan de open 3-2-1 verdediging in de tweede helft waar we nog niet echt een antwoord op hebben, en dat is logisch want dat moet je allemaal nog gaan leren.
Maar ondanks dat is er geen moment dat we neerslachtig zijn en gewoon blijven proberen, dat is de meest belangrijkste les die jullie al een lange tijd geleden hebben geleerd en constant met groot succes toepassen!
Op naar de volgende wedstrijd om weer meer te leren!
De coach
E2: Eerste thuiswedstrijd
Vandaag speelden we onze eerste thuiswedstrijd van het seizoen – en dat was meteen de tweede wedstrijd van het jaar. Helaas was Aiden er niet bij wegens een blessure, maar gelukkig kregen we versterking van Manuela en Fay.
We namen het op tegen Rotterdam. Het weer was wat wisselvallig, maar gelukkig bleef het bijna helemaal droog.
De kinderen zaten er vanaf het begin goed in. Er werd knap samengespeeld en iedereen kreeg kansen om op doel te schieten.
Ook in de verdediging ging het heel sterk: goed kijken wie je moest verdedigen en samen de tegenstander stoppen.
En de doelpunten?
Parniyan scoorde heel veel mooie ballen.
Manuela liet ook zien dat ze flink kon scoren.
Daarnaast wisten Shanna en Gijs ook doelpunten te maken.
Haley, Sofia, Fay en Sophie schoten meerdere keren prachtig op doel. Soms raakte de bal de paal of ging hij net naast, maar dat komt de volgende keer zeker goed!
Met al dat harde werken hebben we de wedstrijd gewonnen met 11-6!
Een geweldige tweede wedstrijd – dit belooft een mooi seizoen te worden.
DC1: De kop is eraf! Ah, daar ligt ie!
De kop is eraf! We hebben onze eerste wedstrijd op C niveau achter de rug.
Voor de wedstrijd nog een keer doorgenomen wat het grootste verschil is tussen D en C niveau. Afgesproken dat we snelheid in het spel willen zien.
Dus snel de bal opbrengen en aanvallen. Gelukkig was onze tegenstander ook 1e jaars C.
(Speciale vermelding voor de moeder van Janna. Ze bracht nog de shirtjes die de coach (ik) vergeten was. Ondanks dat Janna ziek was. Supertof!!)
Tijdens de wedstrijd vielen er een aantal dingen op:
Wat werken de meiden hard!
Snelheid was goed wat resulteerde in snelle doelpunten.
We vielen af en toe terug in de D modus qua aanval en verdediging.
We stonden te dicht op de verdediging en de opbouwers knepen teveel naar binnen.
De meiden zijn eigenwijs. (oeh wat zijn ze eigenwijs. Zouden het pubers zijn?)
De weken voor de wedstrijd werd er tijdens de training gefocust op conditie en druk zetten. Dat zag je terug in de wedstrijd. Waar de tegenstander steeds langzamer ging lopen bleef Roda doorgaan. Superknap
Lauren: Wat ben jij lekker fanatiek in de training en wedstrijden! Tijdens de wedstrijd stond jij de cirkelloper te verdedigen die zeker een kop groter was dan jij. Maar jij bleef goed tussen de bal en de cirkelloper staan waardoor ze moeilijk aanspeelbaar was. Je gaf ook een hele mooie pass aan Luna!
Nika: Het tempo wordt alleen maar sneller in de C maar jij blijft goed mee rennen. Ook al was het heel warm. Ga wat meer voor je kansen! Blijf goed trainen!
Aïcha: Ik zie je de laatste tijd steeds beter worden. Je gaat voor je kansen en bent supersterk. Ook hier: Blijf goed trainen. Wat je erin stopt krijg je terug tijdens wedstrijden!
Daniek: Stond op het midden in de verdediging en aanval. Ik zie jou ook groeien al twijfel je nu nog net te lang in je acties. Vooral in de tweede helft zette je goed druk en kwamen de gaten in de verdediging. Ga dan door!
Jyzelle: Een berg energie. Passie! Probeer dat gecontroleerd te gebruiken. Je wil alles zelf doen in de aanval en verdediging. Je had deze wedstrijd weinig geluk met de afronding. Ook helpt het wanneer je al in beweging bent als je de bal ontvangt. Afstand van de verdediging houden helpt. In de tweede helft deed je dat beter en kwamen de kansen!
Anne-Julia: Rust in het veld met veel spel inzicht. In het doel heeft de tegenstander een blok van formaat te passeren. Ook al geniet ik van je in het doel in het veld ban je op heel veel plekken in te zetten!
Philine: In het begin wat moeite met de cirkelloper maar toen je doorhad hoe je haar het beste kon verdedigen was ze kansloos.
Ellis: Wat ben jij atletisch! Vertrouw in je kunnen! Lekker fel. Nou nog laten zien in de training want daar tank je vertrouwen!!!
Leonora: De jongste van het stel maar technisch al zo ver! De tegenstanders waren ook heel groot maar dat weerhield je niet ervan om zonder bal achter de verdediging in te starten. Blijf dat doen! Ga het gevecht aan!
Luna: Ja wat moet ik zeggen over je. Genadeloos, snel, irritant voor de tegenstander. Hoeveel doelpunten heb je gezet? Veel. Met de snelle midden-uit.
De coach van de tegenstander riep “daar zijn ze alweer” maar het was te laat. Je was er al langs en knalde de enen na de andere bal in het net.
Probeer jezelf uit te dagen en neem het team mee.
Jullie trotse coach
HC1: Welkom op het niveau C
De kop is eraf, de eerste wedstrijd gespeeld, en de eerste wedstrijd meteen laten zien wat we kunnen. Een uitwedstrijd uitgerekend op het moment dat de halve randstad te kampen heeft met onderhoud aan de weg en de diverse routes enorme vertraging zouden kunnen opleveren. Echter, dat viel reuze mee!
Tien van de dertien spelers stonden vandaag bij ETC op het veld. En omdat we veel wissels hebben én een tandje sneller moeten spelen, is de afspraak heel simpel. Rennen totdat je er bijna bij neervalt en dan wisselen. Toon inzet zoals dat nog nooit eerder is vertoond en neem je rust op de bank.
Dat is nog niet helemaal geland, maar de inzet was uitermate goed. Dan maar weer even een handje helpen zodra iemand een beetje “instort”.
Opvallend genoeg werd er meteen redelijk breed en diep gespeeld, ook al is daar uiteraard nog een lange weg te gaan om precies te weten hoe je moet instarten. Maar zo voor een eerste wedstrijd was dit helemaal niet slecht!
Zeker in de eerste helft werd er goed verdedigd. In de tweede helft werd dit iets minder, maar dat is voornamelijk conditie en scherp blijven op het uitstappen.
Ons team bestaat uit zes eerstejaars C en zelfs nog vijf D-spelers, een tweedejaars C en een dispensatie-bejaarde. Om dan je eerste wedstrijd met 28-14 te verliezen van een team wat behoorlijk wat tweedejaars C spelers heeft, is dan helemaal niet zo slecht! We zitten al meteen boven de tien doelpunten!
Alleen zeven van zeven strafworpen niet scoren is wel een dingetje. Evenzogoed het gooien op het doel, een mentale kwestie. We willen te precies zijn met het mikken en in D-modus is dat voornamelijk zacht gooien. Dat moet vanaf C dus anders. Goed mikken én hard!
Op naar de volgende wedstrijd!
De coach
D2: Victory Royale
Speciaal voor de opa van Jacco – Afgelopen zaterdag heeft D2 zijn laatste wedstrijd gespeeld waarin we nog even wilden laten zien hoe ver het team is gegroeid, hoeveel pijn en moeite het de trainers heeft gekost om ze zo ver te krijgen en niet op de laatste plaats nog even op de eerste plaats zien te komen.
Het spel wordt steeds beter en bij vlagen ontstaan er soms situaties waar we soms versteld van staan. Dat is ook precies waar het naar toe moet als je volgend seizoen aantreedt als HC1.
We kunnen natuurlijk al die guppen stuk voor stuk af, maar zoals Tejay al waarschuwde “kijk je uit Erik, zo word je gecanceled”. Oke, Aiden expres op je schoot nemen (klein snotjong, letterlijk, hooikoorts voornamelijk) en dan overdreven Sinterklaas-achtig toespreken was wellicht niet zo handig. Maar ja, geloven jullie daar dan nog in??
Jacco wilde niet keepen, had een beetje een dikke knie, fijn dat ie zo meeleeft met de coach die ook al maanden met zo’n blessure loopt. Samen uit, samen thuis knul!
Thijs was voornamelijk degene die Luuk helemaal gek maakte met zijn side-pass naar Pelle die hem daarna uitstekend kon afronden.
Michi heeft toch ook nog nipt zijn goaltje mee kunnen pikken en Salo was maar al te blij dat hij kon scoren. Wat we hem al vaker hebben gezegd, er zit veel meer in dan hijzelf denkt.
Felix heeft bewezen dat hij eigenlijk toch ook wel een beetje kan keepen (of in de weg staan zoals we dat noemen)
Koen moest wat anders doen, die was er effe niet, maar die zien we wel weer tijdens het kampweekend!
Jipp begint steeds meer te geloven dat samenspel met meer dan jezelf is, met als resultaat VEEL meer doelpunten. En Jens.. Tja. Jens. Da’s de gup die volgend seizoen de aanvoerder van het grootste gedeelte van dit zooitje ongeregeld gaat worden.
En een mooiere afsluiting kon je jezelf niet wensen, eindigen als veldkampioen.
Maar dat beter worden, meer inzet tonen en bovenal de coach je loyaliteit laten zien door ook over je pijngrens heen te gaan (het vroegtijdig meppen van guppen toen ze E-jeugd waren heeft geholpen) heeft wel zo zijn consequenties gehad nipt aan het einde van dit seizoen…
De pechvogels van seizoen 2024-2025…
Finn is voorlopig uitgeschakeld, mag nog even een operatie afwachten en dan zijn we al weer ver in seizoen 2025-2026 gekomen voordat hij weer kan/mag spelen. Potverdee. Eindigt waar hij in het seizoen al mee begon; een vette blessure.
Tyas heeft zichzelf bezeerd tijdens de training, dus heeft hij niet opgelet. Dit soort dingen doe je tijdens de wedstrijd als het dan ook nog bijdraagt tot de score. Tijdens de training is zinloos geweld aan jezelf toebedelen…
En dan als klap op de vuurpijl, wilde Michi ook niet achterblijven en besloot maar even een scheurtje in zijn been te springen tijdens een bezoek aan het zwembad direct na de wedstrijd…
Ik weet in ieder geval dat ik op kamp 3 guppen heb gevonden die ik kan pesten tot en met omdat ze niet sneller kunnen rennen dan dat ik kan lopen…
Na verenigingsdag en kampweekend alvast een fijne zomervakantie toegewenst!
Ergens eind augustus begint het volgende avontuur!
De coach
E2: Bij Twist, warm maar waanzinnig!
Vandaag stond er weer een spannende wedstrijd op het programma voor onze toppers van Roda E2. En niet zomaar eentje… Nee hoor, het was smeltweer! Met maar liefst 31 graden op de thermometer en het zweet al op onze voorhoofden voordat de warming-up begon. Maar hé, dat hield onze bikkels natuurlijk niet tegen.
We hadden drie afmeldingen, maar gelukkig kwam Sophie O ons versterken – en hoe! Wat fijn dat ze erbij was. We speelden tegen Twist, een team dat ongeveer hetzelfde niveau heeft als wij. Dus het beloofde een spannende pot te worden. En dat werd het!
In de eerste helft ging het gelijk op: puntje hier, puntje daar. Maar al snel begonnen we op voorsprong te komen. We begonnen steeds harder en gerichter op het doel te gooien – sommige ballen vlogen als raketten richting het net!
Verdedigend stonden we sterk. Onze spelers stonden hun mannetje (en vrouwtje!) en maakten het de tegenstander knap lastig. Ook het samenspelen ging goed, al mogen we soms nog net iets vaker kijken naar het vrijstaande teammaatje. Maar de inzet en het plezier spatten ervan af!
En dan die hitte… Poeh! Maar onze kanjers gaven alles. Met knalrode wangen, bezwete koppies en grote glimlachen bleven ze gaan. Zó vrolijk, zó fanatiek – echt een feestje om te zien.
Volgende week spelen we alweer onze laatste wedstrijd met dit team, en dat wordt een bijzondere. Dan nemen we helaas afscheid van vier toppers die doorgaan naar de D. We gaan ze missen, maar eerst gaan we er samen nog één keertje vol voor!
Oh ja… en we wonnen met 9-5!
Groetjes van de E2 ☀️
E1: Thuis tegen DWS
Op dezelfde regenachtige dag als de E2-wedstrijd stond ook Roda E1 klaar voor hun wedstrijd tegen DWS. Ondanks het natte weer stond er weer veel publiek langs de lijn – fijn om te zien hoeveel support er is!
De eerste helft verliep wat stroef. Beide teams hadden wat opstartproblemen en moesten wennen aan het natte veld en de gladde bal. De stand bleef lang hangen op 2-1 in het voordeel van Roda.
Maar in de tweede helft kwam er duidelijk energie in het team. De kinderen begonnen echt samen te spelen en grepen hun kansen wanneer die er waren. In zowel de aanval als de verdediging waren mooie acties te zien, en de keepers stonden als een huis – Roda E1 liep overtuigend uit en won uiteindelijk met een knappe 14-4!
Leuk om weer een keer aan de kant van coaching te mogen staan bij dit team. Op naar de volgende wedstrijd!