Zondag laat in de middag mocht HC1 het opnemen tegen Hillegom GC1. Lekker ver weg, meer reistijd dan wedstrijdtijd. Er stond best wel wat op spel, want als HC1 deze wedstrijd zou winnen, is het pad naar kampioenschap nog steeds mogelijk. Er moet nog wel een gelukje bijkomen, de focus aanwezig blijven en wat zaken op de juiste plek vallen in de laatste paar weken zaalseizoen.
Dat het een lastige wedstrijd zou worden was wel duidelijk, zeker als je weet dat je er niet full force zou gaan staan. Eentje geblesseerd, een ander met andere verplichtingen.
Maar tot onze grote verbazing was er kennelijk toch een discussie ontstaan over hoe belangrijk deze wedstrijd wel niet was met als gevolg dat we toch nog (op nog slechts één na) compleet waren.
Vrijwel de hele wedstrijd liepen we achter de feiten aan, niet met een groot gapend gat, maar de 2 of 3 punten achterlopen gaat op den duur wel een rol spelen.
Full force, full focus, hou het simpel, doe niet te moeilijk, wees blij dat Hillegom “slechts” tien keer de paal heeft geraakt, de coach had al een week van tevoren aangekondigd dat zeker bij deze wedstrijd er wel een beetje tactisch gecoacht gaat worden om toch te proberen die winst binnen te halen.
De boys hebben echt hun best gedaan, omgegaan met ieder hun eigen momentje van tegenslag en dan toch gewoon vertrouwen blijven behouden in het spel en elkaar.
En dan de laatste vier minuten krijg je het voor elkaar om met twee punten uit te lopen. Een laatste aanval die mislukt, maar met de tijd op de klok waar een ieder nu wel goed op bleef letten, was het voor Hillegom niet meer mogelijk om deze wedstrijd te winnen of gelijk te spelen.
Knappe prestatie van HC1 met een eindstand van 22-23!
En zo op naar de laatste twee wedstrijden waarin ze hopelijk wel dezelfde focus blijven houden, want onderschatting is je grootste vijand.
Zo, en toen konden we allen weer lekker een dik uur terug in de auto naar huis.
HS3 heeft ook zowaar gewonnen in de vroege middag, dus nu maar even bijkomen van dit alles.
De coach