HC1: Werken voor elkaar, dat doen ze!
Deze wedstrijd was weer tegen een ploeg uit het westen, Uni Verde, een combinatie tussen VELO en Quintus. Dus gegarandeerd een ver uitstaande verdediging. “Goh, hoe wist u dat?” Tja…
Ga er maar eens mee dealen. Dus dat betekent veelal goed blijven kijken naar elkaar, maar nog belangrijker is beslissingen nemen en handelen. En dat ging al een stuk beter dan vorige keer!
Bovendien ook niet onbelangrijk, speel de bal snel door. Meer tempo betekent zelf minder stuiten en de bal eerder afspelen. En dan ineens heb je zo’n aanval waarin het heel vlot loopt en binnen no-time de bal aan de andere kant in het doel ligt. Bravo!
De guppen beginnen een beetje rakkers te worden. He he, het D-gehalte laten we nu bijna achter ons! Bijna… Nog even een beetje meer willen scoren, dus harder gooien op het doel. Maar bij voorkeur liever niet op de neus van de keeper…
Al werd het uiteindelijk 12-15, is duidelijk wie zich waar in kan verbeteren, dus focus jezelf bij de training op die zaken die beter kunnen.
Wat in ieder geval een stuk beter ging en eigenlijk vanaf nu “het nieuwe normaal” moet zijn, was de verdediging. Dat ging al een behoorlijk stuk beter dan de wedstrijden ervoor. Hier maak je straks echt het verschil mee!
De coach
E2 begint sterk aan het zaalseizoen!
Na een heerlijke herfstvakantie stond dit weekend de eerste zaalwedstrijd weer op het programma. De klok was een uurtje teruggezet, dus iedereen had lekker kunnen uitslapen en verscheen fris en fruitig in de sporthal.
Vandaag speelde E2 tegen SDS. Geen thuiswedstrijd dit keer, maar voor veel spelers zelfs dichter bij huis dan onze eigen zaal, wel zo makkelijk!
We moesten het vandaag doen zonder Sophie en Shanna, maar gelukkig waren Matthias en Fay van de partij om het team te versterken.
Vanaf het eerste fluitsignaal ging het gelijk op. De ene keer stond SDS voor, dan weer trokken wij de stand recht. Het was een spannende strijd met veel mooie acties, goede passes en fanatiek verdedigen.
Maar in de laatste fase van de wedstrijd kregen we de smaak echt te pakken: de ballen vlogen erin en SDS kon niet meer bijbenen. Uiteindelijk liep het verschil op en trokken wij de overwinning overtuigend naar ons toe — 11-16!
Een superbegin van het zaalseizoen, met veel inzet en plezier.
Op naar de volgende wedstrijd! ♀️
HC1: Wat volgt na het woord “vreselijk”?
Zo leuk om die koppies aan het einde van de wedstrijd met grote vraagtekens te zien. Soms zou je er bijna een foto van kunnen maken en dan zie je ze ook.
Dan begin je met je opening: Wat een vreselijk… leuke en mooie wedstrijd hebben we gespeeld. Waar ontbreekt het aan? Inderdaad, ze geven daar zelf al het antwoord op; verdedigen.
Maar er zijn grote sprongen te zien in het vermogen om jezelf bij te sturen als de verdediging ver uit staat. Ze beginnen elkaar steeds meer te vinden, soms met geluk maar dat zijn slechts nog kleinigheden om te corrigeren.
De grootste omslag is gemaakt, ze weten hoe het moet en nu op naar het verbeteren en de puntjes op de “i”.
Waar we tijdens het veldseizoen tegen EHC verloren met 30-17, was het verlies ditmaal veel minder met een mooie eindstand van 26-21.
Daar hebben de boyz goed hun best voor gedaan, dus op naar de volgende wedstrijd!
De coach
DC1: Last but not least
Afgelopen zaterdag speelde we onze laatste wedstrijd buiten tegen Gemini. Janna kon helaas niet meespelen i.v.m. met een blessure.
Omdat we wat wilden uitproberen mocht Anne Julia deze keer beginnen met spelen. Zij keept meestal de eerste helft en begon Lauren in het doel. Het weer was onstuimig maar droog.
Aangegeven wat we wilden zien in de aanval en verdediging. Hoog tempo aanvallen en fel in de verdediging. (Je weet wel… actief staan: benen licht gebogen, armen klaar om aan te pakken, één been een beetje naar voren en wanneer ze druk zetten: aanpakken niet afwachten (en blijven verdedigen tot je de bal hebt of er gefloten wordt))
De tegenstanders waren een paar grote meiden die fysiek sterk waren en hard konden schieten. Daar moesten die van ons nog behoorlijk aan wennen. Teamwork is dan NOG belangrijker. (Overnemen van tegenstanders en elkaar helpen, bijschuiven). Voordat we het wisten stonden we een punt of 4 achter. Het tempo was te laag in de verdediging en aanval en we waren te snel aan het afronden in de aanval. Roda had moeite om door de verdediging heen te komen.
Maar de meiden lieten zich niet afschrikken. Kunnen we er niet doorheen, dan gaan we er maar omheen of overheen. Prachtige aanvallen waardoor de hoeken vrijkwamen en mooie doelpunten maakten. De cirkelloper die steeds beter gevonden werd. Lauren was als een held aan het keepen. Helaas kreeg ze een bal keihard tegen haar hoofd aangeschoten. (De speler van Gemini schrok er ook van) maar na een paar minuten bijkomen aan de kant kon ze weer aan de slag in het doel.
Het bleef spannend en in de rust stonden we 12-14 achter. We besloten wat meer snelheid wilden zien in de aanval en een fellere verdediging. De meiden pakten het goed op en voordat we het wisten stonden we gelijk.
Het tempo bleef hoog en men vond elkaar steeds beter. Het bleef tot het laatste moment spannend maar door een paar mooie passes van Aïcha naar Luna konden we een gaatjes slaan van 2 doelpunten en deze wedstrijd naar ons toe trekken. Eindstand 25-23. Wat een teamprestatie!
Anne-Julia: Normaal keep je de eerste helft maar we wilden eens zien wat er gebeurde als jij start. Je hebt heel veel inzicht in het spel en je bent een echte teamspeler. Je coacht in het veld en geeft energie aan je medespelers. Daar kunnen “grote” mensen nog van leren.
Luna: Zeer doelgericht. Maar je merkt dat de tegenstanders groter worden en ook snel zijn. Goed om te merken dat je steeds meer je teamgenoten gebruikt om doelpunten te maken, maar ook ruimte creëert voor je teamgenoten. Je gaat ook steeds meer variëren in je schoten.
Nika: Je hebt echt grote stappen gezet de laatste paar wedstrijden! Je bent ineens een tijger in de verdediging. Wauw! Probeer in de aanval wat meer afstand van de verdediging te houden waardoor je ruimte creëert voor een schot op doel.
Aïcha: Zoals ik al aangaf was je lekker op dreef deze wedstrijd. Je bent fel. Je ziet je medespelers goed vrijlopen en je knalt ze er zelf ook mooi in. Wat een doelpunten vanuit de hoek. Laag in de verre hoek…BAM!
Leonora: Je komt verlegen over. Ik vergeet af en toe dat je nog zo jong bent. Maar in het veld was je deze wedstrijd een genot om naar te kijken. Vanuit de hoek schoot je er een paar superknap hoog in de verre hoek. Wat een techniek! Wat knap!
Lauren: Klein maar fijn zeggen ze, maar dat geldt niet voor jou. Jij geeft altijd 100 Procent. Een bikkel. Je kreeg een bal keihard op je voorhoofd toen je in het doel stond. Maar na een paar minuten op de bank stond je alweer klaar om de ballen tegen te houden. Je denkt tijdens de wedstrijd over het spel na en pikt (nu ook) doelpunten mee. Ga zo door!
Daniek: Ook jij bent deze buitenperiode steeds doelgerichter geworden. Probeer wat minder te twijfelen aan je acties en ga er 100 procent voor. (Dus als je passeert, ga dan helemaal door naar de 6 meter en knal hem vandaar erin. (Is een stuk makkelijker)). Wat ben jij gegroeid in je spel!
Philine: Wat zagen we… een sprongschot. EEN SPRONGSCHOT van Philine en je knalde hem keihard in het doel.
Ik zit je altijd te pushen en dat is niet om je te plagen maar om je beter te maken. Als je dit soort dingen laat zien ben ik hartstikke trots op jou. Blijf proberen!
Jyzelle: Meer afstand van de verdediging en meer je team gebruiken om tot een doelpoging te komen (het is namelijk een teamsport) was onze tip voor je deze wedstrijd. Dat deed je hartstikke goed. Van afstand aankomen met de bal , druk zetten en dan een mooi pasje geven naar iemand die dan vrij stond. Dat deed je een half jaar geleden nog niet. Superknap!
Ellis: Atletisch, slim (ook al doe je vaak net alsof je het niet begrijpt), snel en een keihard schot. Je kwam goed omhoog en schoot mooi op doel. Toen je ook nog perfect in de hoekjes ging schieten werd je onhoudbaar. Wauw!
Komende week gaan we lekker binnen trainen. Tot dan!
Jullie trotse coaches
HC1: Met elkaar, voor elkaar
Je kunt het niet beter wensen om als afsluiter zon, regen, wind en een gladde bal te hebben vlak voordat je de zaal in gaat.
De boyz waren geduldig op de zijlijn als wissel, maar bovenal ook geduldig op elkaar. Bijsturen werd op een positieve manier gedaan en zo ontstaat er vanzelf iets moois. Naarmate ze het nieuwe type spelen steeds beter beginnen te begrijpen, hebben we zowaar een echte eerste actie gezien die vanaf het midden werd ingezet en na druk vanaf de hoek ook op het midden werd afgerond.
Voor de rest zo af en toe mooie combinaties en ook pogingen om het eens anders te doen (creatief).
Ondanks het verlies met 12-10, was er vandaag duidelijk meer sprake van teamspel dan de wedstrijden ervoor.
Dit smaakt naar meer!
De coach
HC1: Langzaamaan afstappen van het oude
Moeizaam, maar tijdens elke wedstrijd wel weer een vorm van progressie, is de HC1 zich aan het voorbereiden voor de zaalperiode op weg naar het “ander type spel” wat je bij C-jeugd zou moeten gaan spelen.
Van D naar C is feitelijk dé grootste stap in handbal die je moet doorstaan. Een stap die niet altijd door iedereen meteen begrepen wordt, een stap die niet altijd door iedereen in slechts één seizoen gemaakt wordt. Het is eigenlijk een vorm van “Stop maar! Begin maar HELEMAAL OPNIEUW!”
En onze rakkers beginnen beetje bij beetje in te zien dat het toch meer opletten vergt bij de training als je constant tegen teams stuit waar je nu tegen speelt.
Ze komen er wel, met een beetje hulp, en een beetje pesten, en af en toe een grapje, want dat laatste is zeker van belang. Het moet wel leuk blijven!
De 14-30 eindstand op een zonnig veld bij EHC geeft in ieder geval aan dat de groep blijft proberen, het scorend vermogen mag wel een flink stukje omhoog, maar van opgeven geen sprake!
De coach
DC1: Hoe train je wat tussen de oren zit?
Afgelopen zaterdag mochten we spelen tegen Ventura. We wisten dat ze goed waren omdat ze goed gespeeld hadden tegen Rotterdam Handbal waarvan wij net verloren hadden. Voor de wedstrijd aangegeven dat we weer op snelheid gingen spelen en goed moesten verdedigen.
Het begin van de wedstrijd verliep volgens plan. We waren snel. We maakten goede acties waardoor onze teamgenoten kansen kregen om te scoren en we onderschepten veel ballen.
De tegenstander was ook snel en vond elkaar ook goed.
In de eerste helft waren we in de verdediging niet fel genoeg. In de aanval stonden we te dicht op de verdediging en probeerde we te snel af te ronden. In de tweede helft ging het al een stuk beter in de verdediging toen we 6/0 gingen verdedigen. Helaas waren we te slordig in de aanval waardoor de tegenstander kansen kreeg die ze mooi afmaakte.
In dit soort wedstrijden zijn details belangrijk.
Passing: Kijken waar je gooit.
Snelheid van de bal: laat de bal snel rondgaan.
Aanpakken in de verdediging: Niet afwachten maar actief aanpakken.
Aanval: Niet te dicht op de verdediging staan en in beweging zijn wanneer je wil passeren.
Team: Samen winnen we en samen verliezen we. Laat je teamgenoten niet in de steek en motiveer elkaar.
ZEER BELANGRIJK:
Creatief en moedig zijn. Probeer dingen uit.
Analyseren: Waarom lukt het wel/niet? Wat kan ik anders doen.
Wanneer alles lukt en elke bal erin gaat is het moraal hooghouden makkelijk.
Dit soort wedstrijden zijn zeer leerzaam. Wanneer de bal er maar niet in wil gaan, de onderschepte bal opgevangen wordt door de tegenstander, je maar niet door de verdediging komt, kortom het gaat moeizaam. Dan is het belangrijk om als team op te staan en elkaar te motiveren.
Je gedrag heeft invloed op je team!
We hebben net verloren maar ik heb zeer goede dingen gezien:
Een aanval volgens het boekje. Druk vanuit de hoek en dan een doelkans op de andere hoek.
Goede loopacties van de cirkellopers. Jullie vinden ze steeds beter!
Goed keeperswerk. 100 procent kansen worden tegengehouden.
Aanpakken in de verdediging.
Doorgaan en niet het kopje laten hangen.
Leonora: Ik vergeet af en toe dat jij nog zo jong bent. Technisch ben je heel goed en wanneer je de overtuiging hebt schiet je de bal heel goed. Je knalde er zomaar twee in! Blijf dit goed oefenen op de training. Daar leer je wat kan en wat niet.
Lauren: Ik heb weinig jongeren ontmoet die zo een sterke wil hebben. Je bent pittig, je laat je door niemand uit het veld slaan. De combinatie van jou en Luna op de hoek was heel sterk. Smaakt naar meer.
Anne Julia: Keeper maar vooral een hele volwassen speler. Spelinzicht, een goed pass en dirigeert haar medespelers goed op het veld. Een geboren spelverdeler? Mmmmmm
Daniek: Wat heb jij sprongen gemaakt de laatste maanden. Van een schuchtere speler, naar een speler die in start en voor haar eigen kansen gaat. Probeer die snelheid die je hebt ook in je passeer beweging te gebruiken!
Nika: Wat gebeurt er hier? Je was lekker fel in de verdediging en onderschepte goed de bal. Blijf zo doorgaan.
In de aanval ben je nog onzeker. Wanneer krijg je meer zelfvertrouwen? Mmmmm… Op de training goed oefenen. (Je weet wel: Arm hoog, schouder naar achter…) Wanneer je dat gaat doen wordt je net zo goed in de aanval als in de verdediging.
Jyzelle: Spelbepaler, aandachtstrekker (in en buiten het veld), powerhouse en… vulkaan. Wanneer jij de ruimte krijgt ben jij onhoudbaar. Je bent snel en sterk. Maar ja, ook jij kunt niet door drie mensen heen beuken. Wat kan je dan doen Jyzelle? Wanneer er drie mensen met jouw bezig zijn zijn er dus 2 medespelers vrij…
Luna: Stille kracht. In de aanval en verdediging ben je zo belangrijk. Je bent sterk en snel.
Je merkt nu wel dat de tegenstanders dat ook gaan worden. Gebruik het team meer om kansen te creëren.
Je had veel pech deze wedstrijd en de bal lag je niet. Volgende keer beter!
Jana: Linkshandig. Ons geheime wapen. Je keepte in de tweede helft heel goed. Je zette mooi druk vanuit de druk en gaf een prachtig passje naar Philine. Blijf zo doorgaan!
Philine: Je was lekker bezig in de verdediging. In de aanval liep je goed de gaten in. Probeer tijdens de training intenser te trainen. Ik ben er dan van overtuigd dat niemand je kan tegenhouden. Dat houdt wel in dat je wat minder die kletsspieren moet gebruiken.
Ellis: Ik vergeet wel eens dat jij nog maar kort op handbal zit. Voor iemand die nog maar zo kort op handbal zit ben je al heel goed. In de verdediging ging het steeds beter. Zeker toen je actief ging staan en uitstapte. Toen was je niet meer te passeren. Heel knap!
Aïcha: Wat een tijger. Het lijkt wel of dat er een schakelaar is aangezet sinds de laatste twee wedstrijden.
Je gaat voor je eigen kansen en laat je niet zomaar afremmen! Wauw!
Al dat gezeur tijdens de training is niet om jullie te bekritiseren. Het is om jullie beter te maken en het is altijd prachtig om te zien wanneer jullie stapjes maken. Ga zo door!
Jullie coaches
E2: De vierde overwinning op rij!
Vandaag om 11:30 stond de wedstrijd tegen Ventura op het programma. Met drie overwinningen op zak was de sfeer optimistisch: zou dit onze vierde worden?
We moesten het vandaag doen zonder Sophie, maar kregen daar twee sterke krachten voor terug. Marcus speelde zijn allereerste officiële wedstrijd en Matthias, overgekomen uit de E1, was weer even terug bij zijn oude team.
Voor de wedstrijd zei de coach van Ventura dat we “nog wat kleine kinderen” in het team hadden. Zijn blik ging daarbij meteen richting Matthias. Onderschat ze niet, zeiden wij.
En eerlijk is eerlijk… na de wedstrijd zal hij daar vast even aan teruggedacht hebben.
Want wat een wedstrijd was het!
De teams waren ontzettend aan elkaar gewaagd. Het ene moment zette Ventura de toon, het volgende moment was het Roda dat het vuur liet zien. De verdediging stond als een huis, passes kwamen aan, en de keepers lieten hun klasse zien. Wat vooral opviel, was het plezier én de drive: onze spelers wilden eigenlijk helemaal niet wisselen. Ze wilden op het veld blijven staan, samen de wedstijd aangaan en steeds meer spelen als één team. Dat is mooi om te zien.
En jawel: we hebben ‘m binnen – de vierde overwinning! Met een eindstand van 11-9 trokken we aan het langste eind. Matthias, scoorde er 10! Dat zal de coach niet snel vergeten.
En dan was er nog dat ene schitterende doelpunt van Haley, een afstandsschot van 9 meter waar je alleen maar voor kunt klappen. Wat een kanjer!
En Marcus? Die speelde zijn eerste wedstrijd alsof hij het al maanden doet. Zijn taak was om de hoekspeelster van Ventura te verdedigen, en geloof me, hij heeft haar geen moment uit het oog verloren. Fantastisch gedaan!
Kortom: het was weer een heerlijke pot handbal. Spannend, sportief en met veel teamgevoel. Op naar onze laatste veldwedstrijd, hopelijk sluiten we het seizoen af met nóg een knaller!
DC1: Die stomme conditietrainingen helpen dan toch wel!
Vandaag moest de DC1 uit spelen tegen TOGB. Het zou een buiten wedstrijd zijn, maar door het slecht weer mochten we binnen spelen en dat vonden we niet heel erg. De meiden waren met een grote groep en hadden vlak voor de wedstrijd enorm veel energie (heel veel praten) dus hoopte wij als coach dat ze dit slim gingen gebruiken.
De wedstrijd werd afgetrapt met een prachtige snelle break-out van Jyzelle in de eerste minuut. Hiermee was de toon van de wedstrijd gezet, namelijk een hoog tempo. De ene na de andere break-out werd gerend door alle meiden en de tegenstander was bekaf. Die stomme conditie trainingen helpen dan toch wel 😉
Tijdens de wedstrijd viel ons iets op waar we heel blij van werden. De bank was ook onderdeel van het spel. De meiden hebben elkaar heel hard aangemoedigd en vierden samen de doelpunten.
Het einde van de wedstrijd was in zicht en bijna iedereen had gescoord, want iedereen werkte hard en hielp elkaar goed. Hierdoor hebben de meiden die wat minder vaak scoren ook prachtige doelpunten gemaakt. Een echt team zijn ze.
Door de goede inzet en vele energie die in de wedstrijd zat hebben de meiden keihard gewonnen met 10-29!
Wij zijn super trots!
HC1: Volgende keer het vliegtuig naar Barendrecht
Absurd lang onderweg voor normaal een ritje van 25 minuten. Dat we op tijd moesten vertrekken was duidelijk, maar dat we er vervolgens meer dan 120 minuten over zouden doen was wel een nieuwe ervaring.
Met pakezel en lopend had het wellicht ook gekund, maar ja. Je staat eenmaal vast op de weg en je komt nauwelijks vooruit.
Met slechts 6 spelers zijn de eerste 25 minuten gespeeld en de coach was er ook pas na 15 minuten spelen.
Savosa was zeer sportief door ook het veld te betreden met vijf veldspelers. De tweede helft waren we uiteindelijk compleet.
De 31-12 was weer een ervaring rijker. Waar eentje de vraag stelde “spelen we nu eigenlijk goed of..?”
Ja, jullie spelen goed, het kan uiteraard beter als je eenmaal de posities goed begrijpt, maar in deze vorm nog steeds 12 doelpunten weten te scoren is gewoon goed!
Dus de komende trainingen zullen we zeker de nadruk leggen (al hadden we dit al eigenlijk een beetje gedaan) op positiespel.
Dan ga je automatisch richting de 20 doelpunten!
De coach