D2: Klinkt als… Vroeg je bed uit.
TOGB, daar mochten we ons melden voor een wedstrijd tegen het team D4. Maar dat terrein is zo ontzettend groot dat je er makkelijk kunt verdwalen en ook nog een kwartier extra tijd moet inplannen voordat je een parkeerplek hebt. Eigenlijk is er te weinig ruimte, daar zijn oplossingen voor! Maak van één voetbalveld bijvoorbeeld een parkeerplaats 😈
Uiteindelijk waren we stipt op tijd compleet.
Ook hier weer grote meiden tegenover je, maar al snel werd duidelijk dat dit niets zegt over leeftijd of de jarenlange handbalervaring die zij opgedaan hebben. Ow, ja… Dat kan natuurlijk niet zo lang zijn als je net D bent…
Ook vandaag stond men zonder enige instructie in een 4-2 verdedigingspositie, wat al snel overging in een open verdediging omdat de achterste twee verdedigers dan niet hoeven wachten totdat iemand aankomt.
Al is het soms wat warrig als je ineens geen speler meer te verdedigen hebt en op zoek moet gaan naar wie er niet wordt verdedigd, toch begint het team dat snel in te zien en schakelt steeds sneller.
Wat nog veel beter schakelt is de verandering van verdedigen naar aanvallen zodra de bal is onderschept. Daar doet iedereen in mee.
Voor de dieptepassjes zijn het vooral de jongens die elkaar vaak weten te vinden, maar de meiden beginnen nu langzamerhand ook dit spel steeds beter uit te voeren.
Eerste helft was voorbij en zonder scorebord was er voor de coach eigenlijk geen besef van wat de stand nu was. Dit bleek uiteindelijk 3-13 te zijn.
In de tweede helft was één van de dames zelfs zo cameragevoelig dat ze wist dat paps aan het opnemen was. Mooi, stuiteren we vanaf eigen helft helemaal door tot aan de cirkel en gooien we hem er effe in!
Het verschil was blijkbaar toch iets te groot omdat de bal steeds vaker werd onderschept. Sterker nog, op het moment van een vrije bal tegen werd er zelfs al direct onderschept waardoor de score ietwat hoog opliep. Misschien iets te hoog zelfs, maar ja… We zijn D (al is de yell er totaal niet naar…) dus dan zijn we iets minder snel geneigd om aan te passen. Zeker ook niet als er geen scorebord is, dan heb je het als coach niet eens door.
En zo komen we dan op een eindstand die nagenoeg gelijk is aan het tijdstip als mijn wekker af gaat… 7:30
De coach
Ingezonden brief Respect voor de scheidsrechter
Een ingezonden brief over respect voor de scheidsrechter:
Zondagochtend, 8.00 uur. Waarom gaat de wekker zo vroeg? O ja, ik ben ingepland om jeugdscheidsrechters te begeleiden. Even flitst door mijn hoofd: is het wel nodig dat ik er ben? Deze bijna-volwassen meiden redden zichzelf toch wel? Toch het trainingspak aan en op naar de sporthal. Daar staan 2 meiden ook nog even bij te komen van het vroege opstaan. De D-jeugd heeft daar geen last van: enthousiast gooien ze de keeper warm. Na de begroeting klinkt het eerste, nog wat weifelende, fluitsignaal. Er wordt door beide partijen fanatiek gespeeld. Uiteraard worden er overtredingen gemaakt. Wat getrek, loopfouten, cirkelballen… De jeugdscheidsrechters doen hun uiterste best alles zo goed mogelijk waar te nemen en de daarbij behorende beslissingen te nemen. Al na een minuut of 5 zie ik dat de coach van de bezoekende ploeg tegen 1 van de scheidsrechters praat. Ik zie gelukkig dat ze goed reageert door haar fluit te laten zien en aan te geven: ‘Ik fluit, wil jij hier anders gaan staan?’ Ik ga toch maar even wat dichter bij de wisselbanken staan. En al snel blijkt dat ik toch niet voor niets ben opgestaan. Ik voel me zeer vervelend bij de opmerkingen die de coach naar de scheidsrechters maakt en neem het voor hen op. In de rust geef ik de meiden enkele tips, want ja, door te doen en door foutjes te maken, leer je iedere keer weer wat bij.
De tweede helft verandert het gedrag van de coach niet veel, terwijl haar meiden fysiek en technisch voorlopen op de thuisspelende partij en met een ruime voorsprong de wedstrijd winnen. De coaches van de thuispartij geven geen enkel commentaar, terwijl er aan beide kanten overtredingen gemaakt worden. Niet alles kan gezien en bestraft worden, dit moet je accepteren. Na de wedstrijd spreek ik de coach nogmaals aan, laat ik het zo zeggen, we verschillen van mening. Haar meiden vinden het niet eerlijk dat bepaalde overtredingen niet gezien worden. Ik vind dat zij niet het goede voorbeeld laat zien aan haar team, namelijk respectvol omgaan met de scheidsrechters. Wij zijn ontzettend trots op deze meiden, die in hun vrije tijd de fluit oppakken en een (spannende) uitdaging aan gaan om de nog jongere meiden de mogelijkheid te geven hun hobby uit te oefenen. Waar zijn wij zonder deze scheidsrechters? Met tranen in de ogen loopt 1 van de scheidsrechters het veld af. Ze krijgen van iedereen complimenten, ze hebben goed gefloten. Maar wat zou hun bijblijven, de positieve opmerkingen van veel mensen of de vele negatieve vanuit 1 persoon? Ik denk dat ik het wel weet.
Bron: NHV
DA1: Trainingen vielen in het water
De afgelopen week hebben de meiden maar 1 x getraind, omdat het gewoon echt letterlijk Rotterdams zeikweer was. De dinsdag training viel al helemaal in het water, ballen vlogen alle kanten op, en de motivatie was daardoor ook maar zo zo. Donderdag was het weer ordinair zeikweer en hebben we niet getraind
De meiden hebben allemaal aangegeven ambities te hebben om beter te worden, fitter te worden en meer wedstrijden te gaan winnen. Dus we zijn na de zomer goed begonnen met fanatieke trainingen, en de afgelopen week was daarom een dieptepunt. We hebben donderdag niet getraind onder de voorwaarde dat de meiden zich in de wedstrijd allemaal zouden gedragen als “Sanders” (inside joke).
Zondag niet te vroeg moesten ze verzamelen bij Roda, gelukkig was het alweer zo’n 24 uur droog en ook het veld weer goed bespeelbaar.
Deze zondag speelden onze meiden tegen de DA1 van Schipluiden. Beetje beduusd waren we na de eerste aanblik in en naast de kantine. Veel speelsters, grote stevige meiden, 4 wissels op de bank! We hebben inmiddels een vrij vaste opstelling welke aansluit op de plekken waarvan de meiden hebben aangegeven dat ze graag staan. Met wisselen zorgt dat in mijn hoofd soms voor chaos, maar volgens mij is dat in het veld en bij het publiek meestal niet te merken. Na een goede warming up, en het oefenen van wat wissels op het veld was daar eindelijk de scheidsrechter en konden we starten.
We starten met een 6-0 verdediging, uit voorzorg voor de aanstormende aanvallen van de tegenpartij. Al gauw bleek dat dat niet nodig was en al snel stonden wij een paar punten voor. De meiden waren scherp en actief in de verdediging, de meiden van de tegenpartij kwamen eigenlijk niet in de buurt van onze verdediging. Af en toe een schot van afstand, 1 snelle speelster die er af en toe doorheen kwam. We hebben even 5-1 gespeeld, maar toen kwam de tegenpartij weer dichterbij en stond het ineens weer gelijk. De meiden die bij me op de bank kwamen hadden ook ideeën daarover, in de rust e.e.a. besproken. Maar eigenlijk gewoon heel veel zin om aan de 2de heft te beginnen. Waar we in het verleden vaak juist onze slechtere periodes hadden in de 2de helft werden we nu alleen maar sterker. Een volle bak aan publiek heeft kunnen genieten van een heerlijke wedstrijd. Ik ben ook erg tevreden. De meiden hebben zich echt laten zien als echte Sanders; strijders, samenspel en steeds beter worden op je positie, proberen, doorgaan. Elkaar aanmoedigen en stimuleren. Handbal is echt een teamsport, waarbij je als team ervoor zorgt dat een van je speelsters kan scoren, door goed druk te zetten, en dan zijn ook de winnende passes op de schutters op doel een teamprestatie, en zo was het echt afgelopen zondag. Ik kon als een trotse coach het veld verlaten en heb nog de hele zondag genoten van deze heerlijke meiden! Eindstand; Roda 26 – Schipluiden 16.
DS1: De voorbereiding
Zondag 20 augustus is dames 1 gestart met de voorbereiding van het seizoen 2023-2024. Na een mooi seizoen afgelopen jaar in de hoofdklasse start 1 oktober de nieuwe competitie wederom in de hoofdklasse.
Binnen het team hebben er wat veranderingen plaatsgevonden. René heeft plaatsgemaakt voor Rosita, Myrthe is nu officieel toegevoegd aan de technische staf, Floor is terug na een seizoen reizen en Michela is van buitenaf gekomen om het team te versterken. We zullen het dit jaar zonder Vera moeten doen, zij verwacht in maart haar eerste kindje.
De eerste training vond plaats op het veld van Roda’71 met weer een compleet team. Een aantal spelers moesten nog rustig aan doen na een blessure van afgelopen seizoen, maar met goede moed en enthousiasme werd er gestart. Na deze training werd er gezellig geluncht bij Roda. De eerste twee weken waren we nog op het veld te vinden en sinds 5 september trainen we in de zaal.
Op 9 september stond de eerste beproeving gepland. Een drieluik in Schiedam met Ventura en Feijenoord. Gelukkig met aanvulling van Karin, Ilse en Anouk. Nog niet iedereen was volledig hersteld van een blessure en we hadden nog wat vakantiegangers. Deze eerste wedstrijden waren pittig, maar wel goed voor de conditie. Ilse en Anouk hebben beiden voor het eerst meegedaan en mooie dingen laten zien.
Op 17 september werd er een oefenwedstrijd gespeeld in de Zevenkampse Ring tegen Havas. Karin en Charlie kwamen het team versterken. Een leuke wedstrijd met een leuke tegenstander. Aan beide kanten werden er nieuwe dingen geprobeerd en voldaan gingen we het veld af.
Op 23 september stond er weer een drieluik gepland. Ditmaal in Goirle en GHV en Apollo waren de tegenstanders. Beide onbekende teams, dit maakt het oefenen nog interessanter. Karin, Charlie, Ilse en Laura zijn meegereisd om het team te versterken. Ook in deze twee wedstrijden werden er veel nieuwe dingen geprobeerd aan de kant van Roda. Sommigen met succes, anderen hebben nog wat extra training nodig. Dit keer heeft Laura voor het eerst meegedaan, je hebt geweldige reddingen gemaakt!
GC1: Strijden in de regen
Dit weekend was het gemengd C-team van Helius de tegenstander. We speelden thuis op ons eigen veld.
Na de teambespreking ging het team enthousiast van start met de warming up. Tijdens de rust van de wedstrijd voor ons, stonden ze met elkaar de keeper warm te gooien. Dit gaat inmiddels allemaal vanzelf, zonder dat wij coaches ze moeten aansturen. Toppers zijn jullie!
De opdracht voor vandaag was goed sluiten in de verdediging en zorg dat je elkaar ziet in de aanval. Dit waren de belangrijkste elementen in de trainingen de afgelopen tijd. Goed gemotiveerd werd er gestart aan de wedstrijd. Toch werden we wel een beetje overvallen door een paar beweeglijke spelers van Helius, waardoor deze zo door de verdediging konden lopen. Toen we met elkaar gingen praten, ging het verdedigen steeds beter. Aanvallend kreeg iedereen de bal en werd er goed naar elkaar gekeken. Er zaten mooie aanvallen tussen, maar doordat de bal steeds natter werd, vonden we niet elke aanval het net. We gingen de rust in met 6 punten achter (8-14).
In de rust hebben we nog even goede afspraken gemaakt over de verdediging en met wat tips gingen ze weer het veld op. Het is dan heel mooi om te zien dat deze tips gelijk worden toegepast. Verdedigend zat het potdicht en Helius kreeg steeds meer moeite met het opzetten van een aanval. Aanvallend werd het voor ons ook steeds lastiger, gooien met een natte bal geeft het spel wel een extra uitdaging. Door korte stukjes te spelen en veel samen te werken, wisten we in de tweede helft net zo vaak als Helius te scoren. Na een verlies in de eerste helft is een gelijk spel in de tweede helft een mooie prestatie. Helaas telt de scheidsrechter het totaal op en hebben vandaag verloren met 17-23. Maar qua ontwikkeling hebben we weer een enorme sprong gemaakt. Ik heb vechtlust gezien en er werd deze wedstrijd niet opgegeven. Jullie hebben heel goed gespeeld en ik weet wat we komende week gaan trainen!
Joppe; Je werd even overvallen, omdat je vandaag in het doel moest staan. Toen je de keuze kreeg besloot je zelf om te gaan keepen vandaag! In de tweede helft heb je op de cirkel gespeeld, je staat hier steeds beter je mannetje.
Laura; Sinds dit seizoen onderdeel van ons team, maar het lijkt of je er al jaren tussen loopt. Jij brengt veel beweging in de aanval, ga eens wat vaker voor je eigen kansen. Verdedigend ben jij niet bang en pak jij goed aan. Vandaag heb je de tweede helft gekeept, dit heb je geweldig gedaan.
Maja; Jij hebt goed overzicht in het spel en ziet jouw medespelers wanneer ze vrij lopen. Je bent een sociale speler, maar ga eens wat vaker voor je eigen kans. Ook jij kunt met een sprongschot mooie doelpunten maken.
Casper; Wat ben jij gegroeid in je spel dit seizoen! Je bent een beweeglijke speler en neemt de wedstrijden en trainingen heel serieus. Verdedigend laat jij van je horen en pak je iedereen aan die binnen de 9-meter komt.
Simon; Nog maar een paar maanden aan het handballen, maar nu al een onmisbare kracht binnen het team. Knap, hoe snel jij je plek binnen dit team hebt gevonden. Verdedigend sta je sterk, probeer in de aanval wat meer rust te pakken en je kansen op het juiste moment te benutten.
Thiago; Jou zien we elke wedstrijd beter worden. Vandaag in de verdediging was je echt geweldig, vanaf de hoek sloot je goed bij en je hebt mooie onderscheppingen gemaakt. Ga in de aanval wat vaker voor je eigen kans, ze zijn er echt.
Niene; Gelukkig kon jij dit seizoen weer aansluiten na je blessure. Je bent een rustige speler en hebt overzicht in het spel. Verdedigend heb ik jou enorm zien groeien vandaag, maakt niet uit wie er tegenover je stond, jij pakte gewoon aan. Aanvallend mag je meer voor je eigen kansen gaan, probeer eens een sprongschot of ga tussen de verdedigers door.
Miloud; Wat ben jij sterk en snel geworden! Vandaag was je op de rechterkant van het veld te vinden, maar regelmatig sta jij ook in het doel. Je gaat goed door voor je eigen kansen, maar houd ook je medespelers in het oog. Verdedigend sta jij je mannetje en daar neem je het team in mee.
Caithlyn; Vandaag hadden we je hard nodig op de rechterhoek, maar ook op de opbouw ben jij een sterke speler. Je durft steeds meer en laat je verdedigend niet zomaar aan de kant zetten. Aanvallend pak jij goed je kansen. Het is fijn dat jij ook af en toe in het doel wilt staan, hier ben je echt niet bang.
Selm; Helaas op de bank vandaag, op een betonblok springen is blijkbaar niet je sterkste kant. In het veld werd je daardoor gemist. Jij bent een sterke speler met overzicht en kan de bal zomaar ineens in het doel schieten. Verdedigend ben jij goed te horen en neem je het team goed mee.
Queenchely; Vandaag afwezig vanwege een ander leuk uitje. Jou zien we ook heel erg groeien. Je bent goed gemotiveerd en probeert alles wat we je zeggen. Ik hoop dat je enkel nu ook even rust heeft gehad en je dinsdag weer kunt knallen. Heb vertrouwen in jezelf!
Vienne; Helaas lig jij er even uit vanwege een blessure aan je knie. Goed rust houden en luisteren naar je fysio is het enige wat je nu kunt doen. Fijn dat je er tijdens de wedstrijden wel bij bent om het team aan te moedigen!
Max; Welkom in het team! Fijn dat je erbij was vandaag om te kijken. We gaan nog een paar weken lekker trainen en dan komen ook jouw eerste wedstrijden eraan.
Marco; Vandaag afwezig wegens een inspirerende cursusdag. Nu konden ze mij een keertje horen langs de kant, maar samen zijn we toch echt een sterker team.
Chantal; Fijn dat jij erbij bent elke wedstrijd. Jij denkt op de achtergrond aan alles waar Marco en ik niet zo goed in zijn. Voor de kinderen ben je tijdens de wedstrijden een luisterend oor, wat moeten we toch zonder jou!
Nicole; Wat fijn dat jij onze keepers regelmatig wat bij wilt leren. Fijn dat je een keertje bij de wedstrijd kon zijn.
D2: Nattebalspecialisten
Afgelopen zaterdag mocht de D2 het opnemen tegen Feyenoord Handbal D3 op ons eigen veld. Ondanks dat het droog was, zegt dat nog niets over het veld wat nog vochtig genoeg was waardoor bij elke stuit de bal steeds natter werd. Deze uitdaging bij het elkaar aangooien en werpen op het doel, was duidelijk zichtbaar in het scoreverloop van de wedstrijd.
Maar nog voordat de zon doorbrak en het veld ook iets droger werd, was voornamelijk het open verdedigen (op een nog veel betere manier dan de week ervoor) de manier om de bal vaak te onderscheppen.
En ondanks die uitdaging kwamen beide teams toch nog redelijk aan scoren toe.
Dat scoren gebeurt heel vaak door de bal snel naar elkaar over te spelen waardoor er altijd wel iemand vrijkomt en de weg naar het doel weet te vinden.
En zo win je zowaar met 13-7, ook weer in een wedstrijd waarbij dat op het eerste gezicht niet zo een gegeven zou zijn. Daarmee hebben ze in ieder geval onderstaand certificaat behaald!
De volgende stappen die we gaan leren is positiespel, om op deze wijze ook te zorgen dat je verdediging tegenover je nog verder uit elkaar moet staan. Dat instarten zonder bal en elkaar vinden begint al weer aardig op gang te komen net zoals vorig seizoen.
Tyas heeft bewezen dat slechts één helft meespelen toch ook het verschil kan maken!
Jyzelle heeft de coach op een idee gebracht voor een team-uitje, echter heeft hij nog geen locatie gevonden in Nederland waar er een smash-room is waar we lekker alles kort en klein mogen slaan!
Leonora was vaak de speler om aan te spelen als men even niet wist waar de bal naar toegegooid moest worden om het spel op gang te houden!
Jacco wist ondanks de kleine handjes en een natte bal er weer een paar goed in te gooien!
Lauren is een speler waar je niet vlakbij moet stuiteren, ze laat geen kans onbenut om die bal af te pikken op de juiste manier!
Daniek was weer gretig genoeg om de bal te veroveren en zo weer de ploeg naar voren te krijgen!
Jens heeft zich ook bewezen als nattebalspecialist en ook weten te scoren!
Pelle, als hij zelf niet aan scoren toekomt, zie je altijd wel het gat induiken of het gat maken en de beslissende assists te maken!
Melisa wilde voor de teamfoto dan toch gelukkig een uitzondering maken! Hiep hiep hoera! De rest van het seizoen worden het zwarte balkjes, beloofd!
Michi heeft drie mooie kansen gehad op het doel, oh boy wat baalde hij dat de bal vandaag nat was! Maar voor je tweede wedstrijd… Jij gaat binnenkort echt wel scoren!
De Coach
D1: “Ben net terug van schoolkamp” wedstrijd
Sommigen, nog met de blauwe kringen onder de ogen van het slaaptekort ten gevolge van de schoolkamp week, waren blij dat ze tegen de D1 van ETC mochten spelen. Vorig seizoen hebben we ruimschoots van ze gewonnen dus geen stress, die kunnen we wel aan werd er gezegd. Ze wisten precies wie het gevaarlijkst was en hoe ze hiermee om moesten gaan.
Niets is minder waar, echter moet je wel alert blijven en er voor werken anders gaat het de andere kant op.
Dit is een beetje wat er in de eerste helft gebeurde, ze hadden niet in de gaten dat het sneller ging dan gedacht. De aanval van Roda was nog bezig bij de cirkel van ETC en ETC was al bezig met de aanval door een speler weg te sturen naar de helft van Roda. Door te wachten bij het doel van ETC om te zien wat er ging gebeuren met de bal, was de bal al onderweg naar de speler die onderweg was naar het Roda doel. Ondanks de aanmoedigingen van de coach waren ze nog niet echt wakker geschud, umh… dat wordt wat als we met Roda op kamp gaan volgend jaar.
Tja wat doe je dan als ze na 20 minuten achterstaan met 5-11 en toch een beetje beduusd zijn… je geeft een donderpreek. Je zegt wat ze allemaal goed doen en hoe ze nog beter kunnen samenwerken. Geeft ze een suiker boost (water met siroop) om het energielevel omhoog te helpen en stuurt ze weer het veld op.
Gaandeweg de tweede helft kwam er meer geloof terug en begon het team zich te realiseren dat de coach aan de kant misschien wel een beetje gelijk had. Tuurlijk stond ik ook het team aan te moedigen en aanwijzingen te geven, maar zij moesten het waarmaken.
In de tweede helft werd er beter verdedigd (overnemen en praten) en meer gebruik gemaakt van de kracht en snelheid in de aanval binnen het team. Maar vooral geen afwachtende houding meer bij het gooien van de bal naar het doel van de tegenstander en gelijk terug te rennen naar onze eigen helft en daar de ETC op te wachten. We kwamen terug van een achterstand naar een voorsprong en vervolgens een gelijke stand zonder de tijd te weten deed Roda wat ze moesten doen……de bal onderscheppen en weer terug naar het doel van ETC om te scoren.
Om de voorsprong te krijgen moest er nog 1 punt gescoord worden en daar gingen ze voor, in de aanval op volle snelheid op slechts 14 meter van het doel verwijderd klonk helaas het eindsignaal.
Wat hebben jullie gestreden in de tweede helft, van een achterstand (5-11) naar een gelijke stand (16-16).
Ik ben trots op jullie dat het team zich herpakt heeft, de strijdlust er was en de vermoeidheid van de school kampweek toch enigszins verdwenen was.
Jullie coach
F1: Ventura thuis
Het was wederom een mooie dag voor een wedstrijd. Vandaag onze eerste thuiswedstrijd tegen Ventura. Er was veel publiek aanwezig om onze kanjers aan te moedigen.
De F-jes waren weer enthousiast en hadden zin om te spelen. Vorige week was het leeftijdsverschil en niveau erg groot en we hoopten dan ook dat dit vandaag minder groot zou zijn.
Helaas was dit niet zo. Al snel bleek dat wij veel sterker waren. De scheids gaf ons team als opdracht om niet meer te dribbelen, maar alleen maar over te spelen met elkaar. Dit was meteen een goede oefening voor het samenwerken.
Ook zonder te dribbelen wisten de kids ze met weinig moeite het doel in te schieten. Anouk, Yuna, Manuela en Rahul kunnen al hard en gericht schieten. En hebben meerdere mooie doelpunten gemaakt. En ook Elvia, Damaris, Aaron en Haley hebben meerdere keren op het doel geschoten en gescoord.
Ook in de verdediging ging het lekker. We hebben geleerd om niet met zijn allen om 1 aanvaller te gaan staan, maar ons juist te verdelen.
We gingen met 9-1 de rust in. De scheids had voor de tweede helft een nieuwe opdracht. De kinderen moesten gooien met hun andere hand. Dit vonden ze wel wat lastiger, maar weerhield hen niet om te gooien. Eindstand was 15-3 voor onze F-jes.
Volgende week weer een thuiswedstrijd. Wij hebben er weer zin in en hopen op net zoveel publiek als deze week.
Groetjes van de F-jes
GC1: Verliezen is leren
Vandaag mocht de GC1 aantreden tegen DES’72 GC1. Tegen dit team hebben we in de D wel eens gespeeld, dus het was geen totaal onbekende..
Viënne is helaas nog geblesseerd, Selm kon minder hoog springen dan hij dacht dus ook geblesseerd en Queenchely is helaas door haar enkel gegaan en had niet getraind en kon daardoor ook niet spelen.
Vandaag hebben de spelers een belangrijke les geleerd. Begin goed en alert aan de wedstrijd!!! Helaas deden ze dat niet en was de stand bij de drinkpauze na 12,5 minuten 1-8… Als coach is dat vreselijk frustrerend, zeker voor degenen die mij kennen. Het was een achterstand die we nog niet eerder meegemaakt hebben. Eens kijken hoe het team hier mee omgaat.
Het mooie wat ik vandaag heb gezien is dat ze wel door bleven gaan om de wedstrijd te winnen. Met een ruststand van 8-13 vochten ze al goed terug.
Proberen dat in de 2e helft vol te houden. Ze hebben gevochten als leeuwen, bij de drinkpauze in de 2e helft stonden ze nog maar 3 punten achter. Helaas vergaten ze verder als team te spelen en werd er teveel voor individuele acties gegaan.
Met een uiteindelijk uitslag van 18-20 hebben ze laten zien dat ze echt wel kunnen handballen. Ze verloren de partij maar hebben zoveel mooie dingen laten zien.
Dingen waar we wekelijks op trainen gaan steeds soepeler en sneller. Ze zitten nog volop in het leerproces (ook mentaal) maar heel soms zie je dingen waarvan ik verwachtte dat ze die nog niet kunnen.
We hadden afgesproken dat het veldseizoen een leerproces is en daar horen ook fouten bij, deze mogen ook gemaakt worden. Ik bekijk het positief, de 2e helft hebben we gewonnen. Daar hebben ze aangetoond dat ze echt wel kunnen handballen. Ik ben benieuwd hoe goed dit team uiteindelijk gaat worden als ze vanaf minuut 1 scherp zijn.
Tuurlijk willen we elke wedstrijd winnen, helaas is dat niet gelukt vandaag, maar toch ben ik trots op hoe ze gestreden hebben.
Marco
D2: Minimum aantal spelers, maximale prestatie
Vandaag mocht D2 het opnemen tegen het D2 team van ETC. En bij binnenkomst werd de toon al meteen gezet. “Wow, die zijn wel een kop groter…!” Om er achter te komen dat dit ook een eerstejaars D-team is, zou je dus eigenlijk moeten zeggen “Wow, wij hebben ook niet echt grote spelers…”
Een taak aan de ouders dus, vetvoeren, meer aan de haren trekken en pappa’s; harder schoppen onder de kont graag!
En dan was het best wel even schrikken voor onze jongste speler Yuna die we vanuit de F/E als aanvulling hebben gevraagd. Zij kon in dat grootlijvige geweld niet echt haar plekje vinden. Maar toch hartstikke tof dat je het geprobeerd hebt Yuna!
En zo had je dan al vrij snel op een toch nog wel iets te warme dag bijna met een speler te weinig in het veld gestaan. Pelle, Melisa en Jyzelle waren er namelijk dit weekend niet bij.
Al was het eigenlijk niet zijn bedoeling, Michi kwam vandaag dan toch maar voor zijn eerste wedstrijd en dat vond hij maar heel spannend.
“Spannend?! Daar is niets aan joh!” met enig geruststellend woord hebben we Michi duidelijk gemaakt dat als iemand die pas binnenkomt en een aankomende bal van 6 meter ver gewoon vangt en kan gooien en snel kan rennen, goed kijkt waar de bal naar toe gaat, probeert te onderscheppen, eigenlijk het liefst zelf wil scoren,… Hoor je het al?… Er staan er nog een stuk of 9 in het veld die precies datzelfde doen!
En hoe ging zijn eerste wedstrijd? Alsof hij al dik een half jaar meedoet dus… En er was maar één ding wat ik aan het eind van de wedstrijd van hem hoorde wat we het meest belangrijk vinden; “ik vond dit leuk!”
Doelverdedigers Lauren en Daniek hebben vele ballen weten tegen te houden. In de eerste helft was dat ook wel duidelijk met de 5 tegen 5 als ruststand.
Gaandeweg de tweede helft kwam er meer geloof in onszelf en begon het team zich te realiseren dat “die grote kids” niet meteen betekent dat ze ook veel beter zijn.
Vooral door het feit dat we goed storen, proberen te onderscheppen en bijna iedereen iemand verdedigt, werd het voor de tegenstander steeds lastig om tot scoren te komen en een voorsprong te nemen.
De snelle acties die dan daarna volgen bij een onderschepping liegen er niet om. De coach had nog net geen Jack van Gelder naast hem staan, maar door die onwijs mooie dieptepass met een stuit van Tyas naar Jens klonk het toch echt iets van “Is het zo een dag? Is het zo een dag?! Jahaaa!!”
Luuk zei het in iets andere woorden, maar gevoelsmatig speelde dit “Nederland Spanje” verhaal zich toch luid en duidelijk naast me af.
Leonora en Jacco hebben ook aardig wat meters gemaakt en dat rennen en onderscheppen gaat prima zo!
Het werd steeds spannender, en vrijwel elk moment bleef de stand gelijk opgaan tot op het laatste moment waar het 12-12 stond. Het was duidelijk dat iedereen geloof erin had gekregen dat het de goede kant op zou kunnen vallen want in de laatste twee minuten was het heel gretig zijn op de bal onderscheppen.
Jullie maken dat ene extra doelpunt zodat de score op 13-12 komt en vervolgens blijven jullie gretig genoeg om weer te onderscheppen en in balbezit te blijven. En dan komt uiteindelijk dat eindsignaal…
Deze hadden we niet direct aan zien komen, maar duidelijk is dat jullie precies weer lieten zien wat jullie vorig seizoen ook deden als E-team.
Alleen ben je nu D, dus moet je iets groter, sneller, slimmer en iets sterker worden. Maar daar wordt hard aan gewerkt.
Luuk en ik zijn zeer trots op jullie!